حالت حزن ، اندوه و گريه بسر برده ، ژوليده موى و خاك آلود بوده اداى حق او و شهادت در مقابل او را آرزو كرده و زياد از ته دل بگويد :
« يا ليتنا كنا معكم ، اى كاش با شما بوديم » . و با دل و باطن خود به جنبهء روحانى امام حسين عليه السّلام توجه نموده و از فضل ، انوار و بركات او براى قبول خود ، زيارت ، و ساير اعمالش ، و نيز ملحق كردن او به اصحابش يارى جويد و بداند امام حسين عليه السّلام بسرعت از انسان راضى شده ، او را مىپذيرد و رحمت او گسترده است زيرا مىفرمود : « احسان مانند باران است كه بر نيكوكار و بدكار مىبارد » .
[ حكايتى كه دلالت بر عظمت شأن زيارت عاشورا مىنمايد ]
بد نيست در اينجا حكايتى را كه يكى از علماى بزرگ و مورد وثوق برايم نقل نموده بگويم . او مىگويد : يكى از افراد مورد اعتماد به من گفت : در زمان كودكى در محل خود دوستى داشتم كه وقتى بزرگ شد شغل عشّارى پيشه كرده و مدتى به اين كار اشتغال داشت بعد از مدتى مرد و در گورستان دفن گرديد . در خواب ديدم كه خوشحال بوده و زندگى خوب و راحتى دارد . از او پرسيدم ، چگونه نجات پيدا كردى و چرا وضعت خوب است گفت : بعد از مرگ ، بخاطر كارهاى بدم عذاب مىشدم تا اين كه فلان زن ، همسر فلانى در فلان روز مرد و در اين گورستان به خاك سپرده شده در شبى كه او را دفن كردند امام حسين عليه السّلام سه بار از او ديدار كرده و در بار سوم به فرشتگان دستور دادند كه عذاب