اين مقدار روايت براى اشاره بود و الا در اين مورد روايات بقدرى زياد است كه كتابها را پر و انسان را به شگفتى وا مىدارد .
[ 19 - ] بلند كردن كف دستها هنگام دعا . « رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هنگام دعا و گريه و زارى و تضرع به درگاه خدا دستهاى خود را طورى بلند مىنمود كه فقير براى درخواست غذا دستهاى خود را بلند مىكند . » از امام صادق عليه السّلام دربارهء دعا و بلند كردن دستها سؤال شد ، حضرت فرمودند : پنج نوع است : اما تعوّذ اين است كه كف دستهايت را رو به قبله قرار مىدهى . هنگام دعا براى رزق ، كف دستهايت را به طرف آسمان قرار داده و دستهايت را بالا مىبرى و اما در تبنّل با انگشت سبابهات اشاره مىكنى . و اما ابتهال اين است كه دستهايت را باندازهاى كه از سرت بالاتر بيايد بلند مىنمايى . و اما تضرع اين است كه انگشت سبّابهات را نزديك صورتت حركت دهى و اين دعاى ترس است .
و از او عليه السّلام روايت شده است : در « رغبت » دستانت را طورى باز كن كه كف دست پيدا باشد و در « رهبت » بگونهاى كه پشت دست پيدا باشد ، در « تضرّع » انگشت سبابه خود را به طرف چپ و راست حركت داده و در « تبتّل » انگشت سبابه چپ را بآهستگى به طرف بالا و پايين حركت بده و در « ابتهال » دستها و ساعدهايت را به طرف آسمان باز كن .
و فرمود : « تضرّع » اين گونه است و انگشت خود را به طرف راست و چپ به حركت در آورد ، « تبتّل » اين گونه است و انگشت خود را به طرف بالا و پايين حركت داد ، و « ابتهال » نيز اين گونه است و دستان خود را باز
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 249
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٢٤٩