در روايات فضايل اين ماه ، سفارش پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به طول دادن سجده آمد . و اين مطلب مهمى بوده و نزديكترين شكلهاى بندگى است . به همين جهت هر ركعتى دو سجده دارد و در غير ركعت يك سجده وارد شده است . امامان ما عليهم السّلام و شيعيان خاص آنان به طولانى نمودن سجده بسيار اهميت داده و در بعضى از سجدههاى امام سجاد عليه السّلام ذكر لا إله الا اللّه حقا حقا . . . را هزار بار از او مىشنيدند . سجدهء امام كاظم عليه السّلام از اول روز تا ظهر طول مىكشيد و از « ابن ابى عمير » و « جميل » و « خرّبوذ » سجدههايى نظير آن نقل شده است .
[ يك عمل مجرّب كه در حال سالك مؤثر است ]
در زمان تحصيل در نجف اشرف استاد بزرگى داشتم كه مرجع تربيتى طلاب با تقواى زمان خود بود ، از او دربارهء اعمال بدنيى كه در حال سالك إلى اللّه مؤثر است و آن را تجربه كرده است ، پرسيدم . او در پاسخ دو مطلب را بيان كرد : يكى اين بود كه در هر شب و روز يك سجدهء طولانى نموده و در سجده بگويد : لا إله إلاّ أنت سبحانك إنّي كنت من الظّالمين ، هيچ خدايى جز تو نيست . تو منزهى . همانا من از ظالمين بودم . » و منظور او از اين ذكر اين باشد كه روح من در زندان طبيعت زندانى ، و با غل و زنجيرهاى اخلاق رذيله ، بسته شده است . و من با كردارم خود را با اين غل و زنجيرها بسته و در اين زندان محبوس نمودهام . و پروردگار خود را از اين كه با ستم ، اين عمل را نسبت به من