- كسانى كه گمان مىكنى اگر اطلاع پيدا كنند خير دنيايى براى تو دارند ، اگر چه اين خير ، مدح و ستايش و احترام بيشتر آنان به تو باشد يا اين كه ميل به اطلاع ديگران باندازهاى نباشد كه در رغبت به روزه تأثير بگذارد ولى در عين حال دوست دارى علاوه بر خدا مردم هم از روزهء تو آگاه شوند در هر دو صورت روزهء تو بيمار و بنده پستى خواهى بود .
[ 3 - ] اگر هنگامى كه با روزهداران زيادى روزه مىگيرد ، به نشاط مىآيد و هنگامى كه به تنهايى روزه مىگيرد ، كسل مىشود ، معلوم مىشود زيادى روزهداران در قصد و عمل او تأثير دارد . بنابراين به مقدار تأثير آن در قلب ، اخلاص تيره شده و روزه بيمار مىگردد .
[ 4 - ] قصدت از روزه ، بدست آوردن ثواب است يا به خاطر اين كه خدا مىخواهد ؟ اگر بخاطر ثواب باشد ، بدان كه با اين عمل مىگويى خداوند سزاوار نيست كه بخاطر فرمانبرداريش روزه بگيرم و خداوند بخاطر بزرگيش شايسته عبادت نيست و اگر رشوهء او نبود او را عبادت نمىكردم ، حق خوبيهاى گذشتهء او را رعايت نكرده و احترام مقام بزرگ او را نگه نمىداشتم .
[ 5 - ] اگر رنگين بودن افطار و زيادى غذا و لذت آن نشاط تو را در روزه افزون كرد ، معلوم مىشود به مقدار زيادى نشاط روزه از اول تا آخر براى غير خدا بوده است .
تا اينجا ملاكهاى شروع روزه را با اخلاص گفتيم ، اكنون چند ملاك نيز براى تشخيص به پايان رساندن روزه همراه با اخلاص مىگوييم .
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 120
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٢٠