شهرت روزه بگيرى ، خوار و از عبادت كنندگان شيطان شده و با چهار اسم خوانده مىشوى : اى حيلهگر ! اى فاجر ! اى دروغگو ! اى ريا كننده ! و به اين ترتيب سزاوار آتش مىگردى . و اين اختلاف زياد بخاطر اختلاف نيتهاست .
و اگر مسئله قلب و نيت به اين اهميت نبود ، خداوند در قرآن ، در سورهء شمس يازده قسم به رستگارى كسى كه آن را تزكيه كرده ، و بدبختى كسى كه آن را آلوده نمايد ، ياد نمىكرد . به همين جهت انسان بايد با تمام توان سعى كند كه نيت خود را خالص نموده تا جايى كه به مقام صدق در اخلاص برسد .
[ ملاكهاى تشخيص روزه خالص از روزهء ريايى ]
مولاى ما الگوى اهل مراقبت در كتاب اقبال ملاكهايى جهت شناخت روزهء خالص و تميز آن از روزه ريايى و شبههدار بيان نموده كه به جهت تيمن و تبرك آنها را نقل كرده و سپس آنچه را كه خداوند بر زبانم جارى كند خواهم گفت .
[ 1 - ] اگر موقعى كه روزه مستحبى گرفته و در حضور جمعى از نيكان روزهدار قرار دارد ، ببيند از شكستن روزه خود شرم مىكند ، بداند كه در روزه او شبههاى است كه همان نزديك شدن به دلهاى مردم است .
[ 2 - ] اگر دوست داشته باشى غير خدا نيز از روزهء تو آگاه شود