غباءة السّهمى امتداد داشت .
از پى در پى قرار گرفتن درها در جانب شمالى مسجد الحرام برمىآيد كه دار العجله پهلوى خانهء عمرو بن عاص بوده است و دار العجله از خانههاى بنى سهم است و از آن خاندان سمير بن مرهب السهمى است كه آن را عبد الله بن زبير خريده بود . در باب وجه تسميهء آن ، دو روايت است ؛ يكى آن كه آن را دار العجله گفتند زيرا در بناى آن عجله مىكردند و كارگران شب و روز به كار مشغول بودند ، ديگر آن كه سنگهايش را بر عجله ( گردونه ) اى كه شتران بختى مىكشيدند آورده بودند . مسلما پس از شكست جنبش ابن زبير مصادره شد و بخشى از آن داخل در مسجد الحرام گرديد ، هنگامى كه ابو جعفر آن را وسعت داد . يقطين بن موسى آن را براى مهدى عباسى از نو تعمير كرد . سپس بخشى از آن به دست ربيع افتاد و سپس جزء اموال صوافى شد محل سكونت بريد گرديد . حسين بن حسن علوى در قيام خود آن را ويران ساخت و سپس معتصم آن را از نو بساخت و براى آن درهايى قرار داد كه پيچيده مىشدند و باز مىشدند . « 1 »
در جنب دار العجله خانهء خطّاب بن نفيل العدوى بود سپس به دست مصعب بن زبير افتاد . « 2 »
نزد دار العجله منزلى بود كه مهدى عباسى چهار هزار دينار داد ولى صاحبش آن را نفروخت . « 3 »
در جنب دار العجله ميان آن و دار النّدوه ، دار البخاتى است كه در كنار آن خانهاى است كه بيت المال مكه آنجاست . اين خانه در اصل از خانههاى بنى سهم بوده سپس به دست ابن زبير افتاده است ، آنگاه عبد الملك بن مروان آن را گرفت و بعدها يقطين بن موسى به هنگام بناى دار العجله آن را داخل در آن نمود . « 4 »
ميان در دار العجله و در حجير ، در قعيقعان واقع شده است . « 5 »
سراى حجير را دو در بود ؛ يكى به دهانهء كوچهء قعيقعان باز مىشد و ديگرى به
هامش
( 1 ) - ازرقى ج 2 ، ص 203 .
( 2 ) - ازرقى ج 2 ، ص 203 .
( 3 ) - الموفقيات از زبير بن به كار 286 .
( 4 ) - ازرقى ج 2 ، ص 203 .
( 5 ) - ازرقى ج 2 ، ص 74 ، 14 .