ابن اسحاق روايت كرده كه ابراهيم فرمان داد كه مقام قبله قرار گيرد پس بدانسو نماز مىگزارد و رو به در . پس تا خدا خواهد آنجا قبله است .
مقام سنگ سستى است شبيه سنان ( ؟ ) مربع شكل از بالا تا پايين آن 14 * 14 انگشت است . در دورهء اسلامى به سبب زيارت زايران بيم آن بود كه از هم گسيخته شود .
مهدى عباسى از اين امر آگاه شد و هزار دينار فرستاد تا مقام را از بالا و پايين آن در آهن و صاروج گرفتند و متوكل نيز بر آن قاب كه مهدى ساخته بود قاب ديگر درافزود .
مقام از حجر الاسود 29 ذراع و نه انگشت فاصله دارد . و از ديوار كعبه - از وسط آن ، 27 ذراع و از شادروان كعبه 5 / 26 ذراع . و از ركن شامى 28 ذراع و 19 انگشت .
از مقام تا حد مسجد كه پهلوى مسعى است 188 ذراع است .
و از ديوارى كه پهلوى باب جمح است 218 ذراع .
و از ديوارى كه پهلوى باب صفاست 5 / 164 ذراع . دورى آن از زمزم 24 ذراع است و دورى آن از صفا 277 ذراع است . هنگامى كه مضاض بن عمرو سيطره يافت حوزهء او از كعبه و حجر الاسود و مقام و موضع زمزم بود به طرف راست و چپ و قعيقعان تا بالاى وادى .
هنگامى كه قريشيان - كمى پيش از ظهور اسلام - خواستند كعبه را بسازند و مارى ظاهر شد و آنان را از كار منع كرد قريشيان نزد مقام گرد آمدند ولى هنگامى كه آن را خراب كردند تا بنايش را تجديد كنند هبل را از درون كعبه بيرون آوردند و در نزد مقام جاى دادند .
مقام همواره در معرض سيلهايى بوده است و چه بسا اين سيلها به طرف كعبه رانده شدهاند ولى كعبه همچنان بر جاى ثابت بوده ، هم در زمان جاهليت و هم در عصر اسلامى .
نيرومندترين سيلها سيلى بود موسوم به ام نهشل كه در زمان خلافت عمر بن خطاب به راه افتاد . اين سيل به مسجد الحرام داخل شد . و مقام را تا پايين مكه راند و موضع آن را محو كرد ولى آن را باز گردانيدند . عمر آن را در جايش قرار داد .
در قرآن آمده است كه مقام مصلى بود
« وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى »
.
هنگامى كه رسول الله به مكه آمد رو به مقام نماز مىگزارد ، مانند همان زمانها كه در مكه بود و در زمان اسلام نماز معمولا پشت مقام بود .
مردم در ماه رمضان در بالاى مسجد الحرام نماز مىخواندند محراب را پشت مقام قرار مىدادند و مردم پشت سر امام مىايستادند تا هر كس بخواهد به امام اقتدا كند و هر كه خواهد