تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الحجاز في صدر الإسلام ( حجاز در صدر اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 414

مساهمون:

ص٤١٤
و در طرف راست كوچه ، خانهء عبد الرحمان بن حارث بن هشام بود رو به روى خانهء عمّار ياسر . ميان آن و بلاط دو خانهء ديگر بود . ديگر از خانه‌هاى اطراف بلاط عبارت بودند از خانهء عبد الله بن عوف و خانهء طلحة بن عبد الله بن عوف كه بعدها به بكّار بن عبد الله بن مصعب الزّبيرى تعلق گرفت . همچنين خانهء حويطب بن عبد العزّى و خانهء سعيد بن عمرو بن نفيل و خانهء صهيب بن سنان . اين خانه از آن امّ سلمه بود و همه اينها در محلهء بنى زريق بودند . ديگر از خانه‌ها خانهء خالد بن سعيد بود ، بعدها آن را خانهء ابن عتبه ناميدند ؛ زيرا ابن عتبه آن را از عم خود خالد بن سعيد به ارث برده بود . در كنار خانهء خالد بن سعيد خانهء ابو الجهم و سپس خانهء نوفل بن عدىّ بود . آنگاه خانه‌هاى آل منكدر تيمى بود . ابن شبه در باب خانه‌هاى بنى عدىّ گويد كه ابو الجهم خانه‌اى داشت بين خانهء سعيد بن عاص كه به خانهء ابن عتبه معروف بود و خانهء نوفل بن عدىّ كه درش به بلاط باز مىشد نيز روايت شده كه مردان بنى قريظه را نزد خانهء ابو جهم كشتند . در آن زمان آنجا سنگفرش نبود . گويند خونهايشان تا احجار الزيت كه در بازار بود روان گرديد . در باب خانه‌هاى بنى اسد ، ابن شبّه گويد : نوفل بن عدىّ بن ابى حبيش دو خانه داشت يكى در بلاط و ديگرى در محله بنى زريق . در جانب چپ بلاط ، خانهء ابراهيم بن هشام مخزومى بود . اين خانه در عصر نخستين عباسى زندان بود . خانهء سعد بن ابى وقّاص پهلوى آن بود اين خانه صدقه بود . سپس خانهء نافع بن عتبة بن ابى وقّاص بود . كه آن را ربيع غلام آزاد شدهء منصور از فرزندان نافع خريد . آن را خانهء ربيع هم مىگفتند . سپس خانه‌اى بود از آن حويطب بن عبد العزّى مقابل خانهء ابو هريره . البته براى عتبة بن ابى وقّاص در مدينه خانه‌اى نشان نداده‌اند . آن كه به مدينه آمد و در آنجا منزل گزيد پسرش نافع بود ، كه از خانهء او ياد كرديم . سپس خانهء عامر بن ابى وقّاص بود ، خانهء او در كوچهء حلو بود بين خانهء حويطب بن عبد العزى و كوچه‌اى كه خانهء آمنه بنت سعد بن ابى سرج در آنجا بود . همچنين در جانب چپ ، خانهء عبد الله بن مخرمه بود . ابن شبّه دربارهء خانه‌هاى عامر بن لؤى گويد : عبد الله بن مخرمه خانه‌اى گرفت در بلاط الشارع كه در آن رو به روى خانهء عبد الله بن عوف بود كه بنى نوفل بن مساحق بن عبد اللّه بن مخرمه در آن بود . بعضى از آن به دست ورثهء عمر بن بزيغ از موالى امير المؤمنين افتاد .