اين گورها كه در نزديكى مسجد است و به قبور شهدا معروفاند . شايد بعضى از آنها به دست اشراف ساكن سياله كشته شده باشند . عفاريه كه كوهى سرخ رنگ است در سياله واقع است . « 1 »
در دو ميلى سيالهء چشمهاى است معروف به سويقه از آن فرزندان عبد اللّه بن حسن و آن از جملهء صدقات على بن ابى طالب - ع - بوده است . « 2 » در آنجا آب بسيار است و هم شيرين از راه بر كنار است . محمد بن صالح بن موسى بن حسن بر متوكل خروج كرد . متوكل ابو السّاج را با سپاهى عظيم بر سر او فرستاد . ابو السّاج بر او و بر مردان خاندانش غلبه يافت .
همه را بگرفت و بر بند نهاد و بعضى را هم كشت . و سويقه را خراب كرد و نخلهاى بسيارى را بريد و منازلى را ويران ساخت . از آن پس سويقه ديگر به رونق نيامد . « 3 »
در نزديكى سويقه حزره است و آن امروز آن خاندان حسن بن حسن بن على است .
حزره از واديهاى اشعر است كه سيلابش به بيابان مىريزد . ساكنان آن بنى عبد اللّه بن الحصيناند از اسلميان . در آنجاست مليحه و در پايين آن چشمهاى است به نام سويقه و روبهروى سويقه بثنه است . زمينى است كه عبد اللّه بن حسن بن حسن آن را آبادان ساخته است . « 4 »
روحاء
سمهودى به نقل از اسدى گويد : بين سياله و روحاء يازده ميل است و بين آن و ملل هفت ميل . مطرى گويد : شرف الرّوحاء پايان سياله است در حالى كه به مكه مىروى .
و اول سياله زمانى است كه شرف ملل را قطع كنى و صخيرات الثمان در جانب راست تو باشد . در اين حال از ملل به نشيب مىروى سپس به جانب راست مىگردى و به طرف قبله رهسپار مىشوى . اين جا است روحاء . « 5 »
هامش
( 1 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 166 .
( 2 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 166 ، 167 ، 326 .
( 3 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 166 ، 326 .
( 4 ) - اغانى ، ج 15 ، ص 85 .
( 5 ) - بكرى ، ص 226 .