كتاب الرّياحين و غير آن از تأليفات اوست . .
1262 - يوسف بن على بن جبّاره [ 1 ]
ابو القاسم هذلى مغربى بسكرى . منسوب است به بسكره ، از اقليم زاب كوچك . وى نابينا بود و مقرى و نحوى . نزد مشايخ اصفهان تلمذ كرد و در طلب قراءات در بلاد گردش كرد و به بغداد آمد و در نزد قاضى ابو العلاء محمد بن على بن يعقوب واسطى و غير او به تحصيل پرداخت . سپس به نيشابور رفت و در حلقهء دروس ابو القاسم قشيرى در نحو نشست . در اصفهان از حافظ ابو نعيم احمد بن عبد الله اصفهانى و در نيشابور از ابو بكر احمد بن منصور بن خلف سماع كرد .
در سال 458 نظام الملك او را در مدرسهء خود در نيشابور به درس قرآن برگماشت و تا پايان عمر در اين سمت بود از آثار اوست : الكامل فى القراءات و غير آن .
ولادتش در سال 403 بود و به سال 465 ، در سن 63 سالگى ، وفات كرد . .
1263 - يوسف بن هارون [ 2 ]
ابو عمر [ 3 ] كندى ، معروف به الرّمادى قرطبى ، شاعرى توانا و معاصر ابو طيب متنبّى .
مىگفتند : شعر از كنده آغاز شد و به كنده خاتمه يافت ، مرادشان امرؤ القيس و متنبّى و رمادى بوده است . رمادى مردى فقير بود . شعرى چند در نكوهش از دولت به او نسبت دادند و سبب شد كه مدت درازى به زندان افتد . در زندان چند قصيده هم سرود ، باشد كه عطوفت خليفه را برانگيزد ، ولى مؤثر نيفتاد . وى به پسرى نصرانى عشق مىورزيد به نام نصير . در شرح دلدادگى خود اشعار لطيف سروده است . چون ابو على قالى به اندلس وارد شد ، رمادى ملازم او گرديد و در چند قصيده مدحش گفت . و كتاب النوادر او را از او روايت نمود . حافظ بن عبد البرّ برخى از اشعار رمادى را روايت كرده و در برخى مصنفاتش جاى داده است .
هامش
[ 1 ] المنتخب من السياق ( الثانى ) : 144 ، الوافى ( خ ) ، نكت الهميان : 314 ، طبقات ابن الجزرى 2 : 397 ، بغية الوعاة 2 : 359 .
[ 2 ] جذوة المقتبس : 346 ، بغية الملتمس ، رقم : 1451 ، الصلة : 637 ، المطرب : 4 ، المطمح : 311 ، المغرب 1 : 392 ، اليتيمه 2 : 12 ، 100 ، المقتبس ( الحجى ) : 74 ، 75 ، ابن خلكان 7 : 225 ، مسالك الابصار 11 : 175 ، نفح الطيب 2 : 36 .
[ 3 ] م : ابو بكر .