از بلاد صعيد ، سكونت گزيد و در آنجا پرورش يافت . او يكى از شعرا و ادباى مبرز زمان خود بود . نام و آوازهاى بلند داشت و اكابر و اعيان را مدح گفت . از وابستگان به رئيس جعفر بن حسّان بن على اسنانى ، يكى از اكابر ادباى معاصر خود ، بود و در مدح او قصايد پرداخته . ميان او و مجد الملك جعفر بن شمس الخلافهء اديب و شاعر صحبت و مودّت بود . در سال 601 در گذشت . از اوست : [ 1 ]
خليلىّ كفّا و اتركانى و خلّيا * ملامى فذهنى حاضر غير غائب
اذا كان ذنبى الحبّ و الوجد و الهوى * فتلك ذنوب لست منها بتائب
.
1179 - نشوان بن سعيد بن نشوان [ 2 ]
ابو سعيد حميرى يمنى ، امير و علامه . فقيهى فاضل و عارف به لغت و نحو و تاريخ و ساير فنون ادب بود ، نيز شاعرى توانا و بليغ و فصيح . بر چند قلعه و دژ مستولى شد . او را تصانيفى است ، مهمترين آنهاست : شمس العلوم ، و شفاء كلام العرب من الكلوم ، در لغت . وى در ماه ذوالحجهء سال 573 جهان را بدرود گفت .
الامر جدّ و هو غير مزاح * فاعمل لنفسك صالحا يا صاح
.
1180 - نصر بن احمد بن نصر بن مأمون [ 3 ]
ابو القاسم بصرى معروف به خبز ارزى ، شاعرى بود امّى كه نه خواندن مىتوانست و نه نوشتن . نانوا بود و نان برنجى مىپخت ، در دكانى ، در مربد در بصره . هنگام پختن نان شعرى كه مىسرود مىخواند . مردم بر گردش ازدحام مىكردند تا به شعرهاى او گوش
هامش
[ 1 ] حاصل معنى : اى دو دوست من از من دست بداريد و مرا رها كنيد و از ملامت كردن من بازايستيد ، من ذهنم و حواسم را از دست ندادهام . اگر گناه من عشق و وجد و هوا است ، اينها گناهانى است كه من از آنها توبه نخواهم كرد .
[ 2 ] انباه الرواة 3 : 342 و بغية الوعاة 2 : 312 و البلغه 1 : 273 و اشارة التعيين : 362 .
[ 3 ] المنتظم 6 : 329 ، ابن خلكان 5 : 379 ، النجوم الزاهرة 3 : 276 ، يتيمة الدهر 2 : 366 ، تاريخ بغداد 13 : 296 ، اللباب 1 : 343 ، مرآة الجنان 2 : 275 ، الشذرات 2 : 276 .