شواهد كتاب سيبويه . .
1092 - محمد بن على دقيقى [ 1 ]
ابو الحسن . در سال 384 زاده شد . شاگرد ابو الحسن رمّانى بود . كتاب المرشد را در نحو تصنيف كرده و نيز كتاب المسموع من كلام العرب و كتب ديگر . .
1093 - محمد بن على بن ابى مروان اموى [ 2 ]
برادرزادهء المستنصر بالله الحكم بن مروان ، خليفهء مروانى اندلس ، است . اديب و فاضل و شاعر بود . از اوست [ 3 ] :
بابى من احلّ قتلى عمدا * و مباح لسيّدى ما استحلّا
و اذا ما استزادتيها و عجبا * زدت طوعا له خضوعا و ذلّا
.
1094 - محمد بن عمران بن موسى بن سعيد [ 4 ]
ابو عبد الله مرزبانى ، راويهء اخبار و كاتب . وى در روايت ، لهجهاى صريح و معرفتى وسيع داشت . نزد بسيارى سماع كرده بود . از بغوى و طبقهء او روايت كرده و بيشتر روايات او به اجازه بوده ؛ ولى مىگويد : خبر داد ما را . . . صدوق و ثقه و از اخيار معتزله بود .
ابو القاسم ازهرى گويد : مرزبانى دوات و صراحى مى را در كنار خود مىنهاد .
مىنوشيد و مىنوشت . قاضى حسين بن على صميرى مىگفت كه از مرزبانى شنيدم كه مىگفت : در خانهء من پنجاه دست رختخواب هست ، آماده براى اهل علم كه شب در نزد
هامش
[ 1 ] الوافى 4 : 179 ، بغية الوعاة 1 : 179 .
[ 2 ] در جايى از شرح حال او نشانى نيافتم و نيز اشعار را در منابع اندلسى نديدم .
[ 3 ] حاصل معنى : پدرم فداى آنكه كشتن مرا به عمد حلال دانست . آرى سرور من هر چه را مباح پندارد براى او حلال است . او هر چه بر عجب و تكبر خود افزايد من به فرمانبردارى و خضوع و خوارى خود مىافزايم .
[ 4 ] الفهرست : 146 ، تاريخ بغداد 3 : 135 ، الانساب ( المرزبانى ) ، المنتظم 7 : 177 ، انباه الرواة 3 : 180 ، اللباب 3 : 195 ، ابن خلكان 4 : 354 ، عبر الذهبى 3 : 27 ، سير الذهبى 16 : 447 ، ميزان الاعتدال 3 : 672 ، الوافى 4 : 354 ، البداية و النهاية 11 : 314 ، لسان الميزان 5 : 326 ، النجوم الزاهرة 4 : 168 ، الشذرات 3 : 111 .