1020 - محمد بن جعفر بن محمد بن هارون [ 1 ]
ابو الحسن تميمى ، معروف به ابن النجّار ، از مردم كوفه ، به سال 353 در كوفه متولد شد و به بغداد آمد و از ابن دريد و نفطويه و صولى علم آموخت .
خطيب گويد : وى ثقه بود . در ماه جمادى الاولى سال 402 در كوفه وفات كرد . اين مطلب را از تاريخ ابن جوزى ، كه او عينا از تاريخ بغداد خطيب نقل كرده است ، آوردم .
در زيادات وزير مغربى در فهرست ابن نديم ديدهام كه او به سال 311 در مكه متولد شده . وى از محدّثان قديم ، ابن الاشنانى بزرگ و ابن الاشنانى قاضى و ابن مروان قطّان و ابو عبيده و غيره را ديده است . گويد كه ما از او كتاب قراءات و كتاب مختصر در نحو و كتاب الملح و النّوادر و كتاب التحف و الطرف و المسارّ و كتاب روضة الاخبار و نزهة الابصار و كتاب تاريخ الكوفه را شنيدهايم . .
1021 - محمد بن جعفر بن محمد غورى [ 2 ]
ابو سعيد ، يكى از ائمهء مشهور لغت و اعلام در علم اين زبان . كتاب ديوان الادب از اوست ، در ده جلد ضخيم . او كتاب ابو ابراهيم اسحاق فارابى را ، كه به همين نام است ، گرفت و بر ابواب آن درافزود . در واقع ، غورى از فارابى به اين كتاب اولاتر است زيرا آن را تهذيب و تصحيح كرده و ، به مطالبى كه خود افزوده ، مزين ساخته است . از حال او چيزى نمىدانم كه در اينجا بياورم فقط در كتاب خود بعد ازبسم اللّه گويد : قال محمد بن جعفر بن محمد المعروف جدّه بالغورى . سپس گويد كه كتاب فارابى را تهذيب كرده و در پايان گويد كه آن را به دهقان بزرگ ابو نصر منصور مولاى امير المؤمنين اهدا كرده است . .
1022 - محمد بن جعفر بن قزّاز قيروانى [ 3 ]
ابو عبد الله تميمى . امام و علامه در علوم عربيت بود . حسن بن رشيق در كتاب الانموذج از او ياد كرده و گويد كه در قيروان به سال 412 وفات كرده است ، در سنى نزديك به
هامش
[ 1 ] تاريخ بغداد 2 : 158 ، المنتظم ( وفيات : 402 ) ، البداية و النهاية 11 : 347 ، انباه الرّواة 3 : 83 ، الوافى 2 : 305 ، بغية الوعاة 1 : 69 ، الشذرات 3 : 164 ، طبقات ابن الجزرى 2 : 111 .
[ 2 ] منابع ذكر نشده .
[ 3 ] انموذج الزمان : 365 ، انباه الرواة 3 : 84 ، المحمدون : 185 ، ابن خلكان 4 : 374 ، مرآة الجنان 3 : 27 ، الوافى 2 : 304 ، بغية الوعاة 1 : 71 ، اشارة التعيين : 301 ، المقفّى 5 : 504 .