آمد ، دنيا در چشمش تيره شد . برخاست و به منزل خود رفت و از اين خواهشى كه كرده بود خود را ملامت مىنمود . اخفش از ماجرا خبر شد ، غمگين گرديد و كارش به آنجا كشيد كه شلغم خام خورد و آن بر قلبش فشار آورد و سكته كرد . وفاتش در ماه شعبان سال 315 بود . .
768 - على بن سهل بن عباس [ 1 ]
ابو الحسن نيشابورى ، مفسّر ، عالم ، عابد و دين دار . عبد الغفّار در السياق ذكر او آورده است . گويد كه در سوم ذوالقعدهء سال 491 درگذشته و در توصيف او گويد كه در طلب علم سعى بليغ كرد و در زبان و ادب عرب تبحر يافت . وى از شاگردان ابو الحسن واحدى بود . .
769 - على بن طاهر بن جعفر [ 2 ]
ابو الحسن سلمى نحوى . سمعانى گويد كه او از عبد الله بن سلوان و جز او سماع كرد .
مردى ثقه و دين دار بود و كمتر اتفاق مىافتد كه نحوى دين دار باشد . ابن الاكفانى گويد كه وى در بيست و يكم ماه ربيع الاول سال 500 درگذشت . حافظ ابن عساكر در تاريخ دمشق گويد : على بن طاهر بن جعفر بن عبد الله ، ابو الحسن قيسىّ سلمى نحو را از ابو عبد الله بن سلوان و ابو القاسم شمشاطى و ابو نصر احمد بن على بن حسن كفرطابى و جماعت ديگر سماع كرد و غيث بن على از او روايت كرده است . وى از ثقات بود و در مسجد جامع حلقهء درس داشت و كتابخانهء خود وقف آن نمود . ابو محمد بن صابر گويد كه از تولد او پرسيدم گفت : سال 431 . ابن الاكفانى گويد : ابو الحسن بن طاهر نحوى در بيست و يكم ماه ربيع الاول سال 500 درگذشت . .
770 - على بن طلحة بن كردان [ 3 ]
ابو القاسم كنيه داشت . ابو غالب بن بشران گويد كه ابن كردان به ابن صحناتى معروف بود و
هامش
[ 1 ] بغية الوعاة 2 : 169 .
[ 2 ] انباه الرواة 2 : 283 ، بغية الوعاة 2 : 170 و نيز بنگريد به المصوره 12 : 434 .
[ 3 ] انباه الرواة 2 : 284 ، بغية الوعاة 2 : 170 ، سؤالات الحافظ السلفى : 14 ، سير الذهبى 17 : 427 .