297 - حبيش بن عبد الرحمن [ 1 ]
ابو قلابه كنيه داشت و گويند : حبيش بن منقذ . وى يكى از راويان دانا بود . با اصمعى بر سر مذهب اختلاف داشت . اصمعى سنّى بود و ابو قلابه شيعى و رافضى . چون خبر مرگ اصمعى را شنيد خوشدل شد و سرود :
اقول لمّا جاءنى نعيه [ 2 ] * بعدا و سحقا لك من هالك
يا شرّ ميت خرجت نفسه * و شرّ مدفوع الى مالك
و نيز گويد [ 3 ] :
لعن اللّه اعظما حملوها * نحو دار البلى على خشبات
اعظما تبغض النبىّ و اهل البيت * و الطّيبين و الطيّبات
ابو قلابه را با عبد الصّمد بن معذّل دوستى و مزاح بود . مرزبانى گويد كه عبد الصمد گويد كه اين بيتها را كه خود گفته بودم براى او خواندم [ 4 ] .
يا ربّ ان كان ابو قلابه * يشتم فى خلوته الصحابه
فابعث عليه عقربا دبّابه * تلسعه فى طرف السّبّابه
و اقرن اليه حية منسابه
هامش
[ 1 ] نور القبس : 213 ، الوافى 12 : 287 ، لسان الميزان 2 : 172 .
[ 2 ] حاصل معنى : چون خبر مرگ او آمد گفتم : اى به هلاكت رسيده دور باشى و دور تر باشى . اى بدترين مردهاى كه جانش بيرون آمد و اى بدترين چيزى كه به سوى مالك دوزخ افكنده مىشود .
[ 3 ] حاصل معنى : خدا لعنت كند استخوانهايى را كه بر تابوت به سوى گور بردند ، استخوانهايى كه كينه مىورزيدند با پيامبر و اهل بيت طيبين و طاهرين او .
[ 4 ] حاصل معنى : اى پروردگار اگر ابو قلابه در خلوت صحابه را دشنام مىدهد بفرست بر او عقربى كه به سوى او خزد و نوك انگشت سبابهاش را بگزد . و نيز مارى تند سير با او قرين ساز و سنجابى بفرست تا انبار غلّهاش را بخورد .