177 - احمد بن محمد بن عبد الرحمن ابو عبيد هروى باشانى [ 1 ]
او معلم ادب بود . صاحب كتاب غربيى القرآن و الحديث . نزد گروهى درس خواند از جمله ابو سليمان خطّابى و ابو منصور احمد ازهرى صاحب كتاب التهذيب فى اللغه .
ابو عبيد ، بنا بر قول مليحى ، در ماه رجب سال 401 در گذشت . كتاب الغريبين او را ابو عمرو عبد الواحد بن احمد مليحى و ابو بكر محمد بن ابراهيم بن احمد اردستانى از او روايت كردهاند . از كتابهاى او كتاب الغريبين و كتاب ولاة هرات است .
178 - احمد بن محمد بن عبد الله بن يوسف [ 2 ]
ابو الفضل كنيهء او بود . معروف به عروضى صفار شافعى . عبد الغفار در السياق از او ياد كرده و گفته است در سال 416 بدرود حيات گفته . ولادتش در سال 334 بود . وى در عصر خود شيخ اهل ادب بود . از اصم و كازرلى و ابو الفضل المزكّى و ابو منصور ازهرى و اقرانشان روايت حديث مىكرد . جماعتى از ائمهء ادب نزد او علم آموختند . از آن جمله بود على بن احمد واحدى . ابو منصور ثعالبى از او ياد كرده و گفته است كه پيشواى ادب بود و نود سال عمر خود را در خدمت كتب و مطالعهء علوم سپرى نمود . در نيشابور به تدريس فنون ادب اشتغال داشت .
179 - احمد بن محمد بن احمد بن سلمة بن شرّام غسّانى [ 3 ]
يكى از نحويان مشهور شام بود . با ابو القاسم زجّاجى مصاحبت داشت و از او دانش آموخت و تصانيف او را نوشت . خطى خوش و صحيح و مضبوط داشت . خط او را در امالى زجّاجى ديدم كه در سال 346 از كتابت آن فراغت يافته بود . ابو القاسم از او ياد كرده و گفته است احمد بن محمد غسانى به ابن شرّام نحوى اشتهار داشت . از ابو بكر خرائطى و ابو الدحداح و چند تن ديگر سماع كرد . و رشأ بن نظيف و جماعت ديگر از او روايت كردهاند . در كتابى عتيق ديدم كه ابو بكر بن شرّام در روز سهشنبهء دهم شعبان سال
هامش
[ 1 ] ابن خلكان 1 : 95 ، عبر الذهبى 3 : 75 ، طبقات السبكى 4 : 84 ، الشذرات 3 : 161 ، الوافى 8 : 114 ، روضات الجنّات 1 : 241 .
[ 2 ] السياق ( المنتخب 2 ) : 24 ، و تتمة اليتيمة 2 : 23 - 24 .
[ 3 ] انباه الرواة 1 : 104 ( ابن سرام به سين بى نقطه ) ، الوافى 7 : 328 ، بغية الوعاة 1 : 357 ( ياقوت به تاريخ ابن عساكر توجه داشته ) 7 : 262 - 163 ( تهذيب ابن عساكر 1 : 445 ) و در آن ابن ابى سرام .