پدرش مصاحب محمد بن جرير طبرى صاحب تفسير و تاريخ بود . بعدا درباره او خواهيم نوشت . احمد بن عبد الله در ماه ربيع الاول سال 398 وفات كرد . تولدش را در هجدهم ماه ذو الحجّهء سال 327 نوشتهاند . وفات او را آن گونه كه مصريان در سال 612 به من خبر دادند ، نوشتهام .
ابو منصور كتابهاى ابو جعفر محمد بن جرير طبرى را از پدرش روايت مىكرد و خود نيز چند كتاب تضيف كرده چون كتاب التاريخ ، كه دنبالهء تاريخ پدرش است ، كتاب سيرة العزيز ، سلطان مصر ، منسوب به علويان ؛ كتاب سيرة كافور الاخشيدى . در مصر اقامت داشت .
100 - احمد بن عبد الله بن بدر قرطبى نحوى [ 1 ]
ابو مروان از موالى حكم المستصر از ابو عمر بن ابى الحباب و ابو بكر بن هذيل [ 2 ] روايت مىكرد . نحوى و لغوى و شاعر و عروضى بود . در سال 423 وفات كرد . ابو مروان طبنى از او روايت كرده و اخبار او و تاريخ وفاتش را آورده است . اينها را ابن بشكوال روايت كرده .
101 - احمد بن عبد الله بن سليمان معرّى [ 3 ]
مكنى به ابو العلاء . نسب او تا قضاعه معلوم است . او از مردم معرة النعمان بود ، از بلاد شام . وى دانشمندى مشهور است ، عالم به لغت و حاذق در نحو ، با شعرى نيكو و كلامى جزل . اشتهارش به حدى است كه ما را از توصيف او بىنياز مىكند . در سال 363 در معرّة النّعمان زاده شد ، در 367 به بيمارى آبله مبتلا گرديد و چشمش نابينا شد . از يازدهسالگى شعر مىگفت . در سال 398 راهى بغداد شد و يك سال و هفت ماه در آنجا درنگ كرد . سپس به شهر خود بازگشت و تا هنگام مرگ در آنجا خانهنشين بود . وفاتش در روز جمعهء دوم ربيع الاول سال 449 اتفاق افتاد ، در ايام خلافت القائم بامر الله .
پدر و خاندان پدريش و نيز فرزندان و نوادگانش اهل علم و قضا و شعر و ادب
هامش
[ 1 ] الصلة : 45 ، الوافى 7 : 87 ، بغية الوعاة 1 : 313 .
[ 2 ] يحيى بن هديل متوفى به سال 389 ( ابن الفرضى 1 : 193 ، ترتيب المدارك 6 : 293 ) شرح حال او در شمارهء 1246 خواهد آمد .
[ 3 ] بيشتر آنچه راجع به ابو العلاء نوشته شده در كتاب تعريف القدما جمع آمده است و از جمله همين شرح حال ص 67 تا 141 .