داشت . برادرزادهاش ابو عبد الله برقى از قم بيرون آمد و به اصفهان رفت و در آنجا سكونت گزيد .
در كتاب جمهرة النّسب خواندم كه ابو عبد الله برقى بيش از هركس به نسب اشعريان آگاه بود . ابن كلبى گويد : اشعريان در سه خاندان بودند : « لسن » كه همان « اسن » است و « امراطه » كه همان « مراطه » است و « زكاز » كه همان « اكاز » است .
97 - احمد بن عبد الله بن مسلم بن قتيبهء كاتب [ 1 ]
كنيهاش ابو جعفر بود ، در بغداد متولد شد و در مصر منصب قضا داشت و در آنجا به سال 322 وفات كرد . تصانيف پدرش را روايت مىكرد . ابو الفتح مراغى نحوى و عبد الرحمن بن اسحاق زجّاجى و جز آن دو از او روايت كردهاند . ابو يعقوب يوسف بن يعقوب خرّزاد گويد كه ابو جعفر بن قتيبة در مصر همهء كتابهاى پدرش را از حفظ روايت مىكرد و با او هيچ كتابى نبود . پندارم كه اين سخن از ابو الحسين مهلّبى باشد .
ابو سعيد بن يونس گويد : احمد بن عبد الله بن مسلم بن قتيبة در سال 321 به مصر آمد و عهده دار امر قضاى آن ديار گرديد و به سال 322 وفات كرد .
98 - احمد بن محمد بن عبد الله معبدى [ 2 ]
از فرزندان معبد بن عباس بن عبد المطلب است . از كسانى است از كوفيان كه به علم نحو و عربيت اشتهار يافت . از اصحاب بزرگوار ثعلب بود . زبيدى از او ياد كرده و نيز از ديگرى كه او را احمد بن سليمان گويند و گويد نمىدانم كه اين همان احمد بن محمد است كه به يكى از اجداد پيشين خود نسبت داده شده ، يا ديگرى است . ابو عمران [ 3 ] گويد كه احمد بن عبد الله معبدى در شب چهارشنبهء هشت روز از ماه صفر سال 292 باقى مانده وفات كرد .
99 - احمد بن عبد الله بن احمد فرغانى [ 4 ]
كنيهاش ابو منصور بود و كنيهء پدرش ابو محمد . نام نيايش خذيان [ 5 ] بن حامس فرغانى .
هامش
[ 1 ] تاريخ بغداد 4 : 229 ، الكندى : 485 ، 586 ، انباه الرواة 1 : 45 ، عبر الذهبى 2 : 193 ، الوافى 7 : 80 ، رفع الاصر 1 : 72 ، الديباج المذهّب : 35 .
[ 2 ] الزبيدى : 153 ، بغية الوعاة 1 : 32 .
[ 3 ] م : ابو عمر .
[ 4 ] الوافى 7 : 87 ( از ياقوت ) .
[ 5 ] م : خزيان .