دست يا بى به آنچه كه در طلب آن است و يا تهيهء اسباب و آنچه انسان آرزوى رسيدن به آن را دارد عموم من وجه است ، و اگر انسان اين امور را در نظر آورد و در مقابل امور مهمى كه قرار مىگيرد بتفكر در اين مطالب بپردازد تا اينكه اين حقايق در دلش اثر بگذارد ، اگر چنين شد ديگر دنيا برايش از آخرت مهمتر نخواهد بود و هم دنيا او را از تفكر در امر آخرت باز نخواهد داشت و از تبعاتى كه براى اختيار نمودن دنيا بر آخرت در اين حديث بيان شده در امان خواهد بود .
از معصوم عليه السّلام رسيده كه هر كس صبح كند و در حالى كه بيشترين همت خود را به دنيا اختصاص دهد او را در پيشگاه خدا چيزى نخواهد بود و خدا چهار خصلت را ملازم او خواهد ساخت ، اندوهى پيوسته كه پايانى نخواهد داشت ، و اشتغالى كه برايش فراغتى نخواهد بود ، و فقرى كه با آن روى بىنيازى نخواهد ديد ، و آرزويى كه برايش پايانى نيست .
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 132
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١٣٢