فصل در بيان اوقات
بدان كه اوقات هم مثل مكانها و ساير موجودات ، سعد و نحس ، و شريف و غير شريف دارد و براى هر وقتى از اوقات حكمى مخصوص به آن هست كه در آنچه از افعال و كردار كه در آن وقت انجام گيرد و بلكه موجوداتى كه در آن وقت يافت شود ، بمناسبات ذاتى حقيقى كه از انطباق عوالم شناخته مىشود و مناسبات عرضى اعتبارى كه از علم بحوادث زمانى و حكم تأثير مجاورت بدست مىآيد اثر آن حكم ظاهر مىشود كه جز خداى دانا به آشكار و نهان يا آن كس را كه او براى علم به اين حقايق بپسندد كه رسولان و اولياء او باشند ديگرى را بدان دست رسى نيست ، بهر حال در شرايع الهى براى هر وقتى از اوقات حكم و يا احكامى بيان شده بخصوص در شريعت پيامبر ما حضرت خاتم النبيين صلَّى اللَّه عليه و آله كه براى سال و ماه و روز و شب و ساعت ، براى هر يك از اينها احكام و وظايفى مفصل بيان شده است .
و اخبار زيادى در اين زمينه رسيده كه روز قيامت ، اوقات و ازمنه به صورت اعيان ، بلكه به صورت انسان بصحنهء قيامت آورده مىشوند و همچنين ساير اعراض ديگر ، و اين مطلبى است كه عقلهاى ضعيف توانائى
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 128
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١٢٨