فصل « در بيان عطر زدن »
در كافى از على ابن إبراهيم از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه نماز كسى كه خود را خوشبو نموده از هفتاد نماز بدون بوى خوش افضل است و صدوق به اسناد خود از آن حضرت روايت نموده كه خطاب به مفضل مىفرمايد : دو ركعت نماز فردى كه خود را خوشبو نموده افضل است از هفتاد ركعت نماز كسى كه خود را خوشبو ننموده است ، و در خصال اين مطلب روايت شده است .
مىگويم مبادا كه فهم مثل اين روايت برايت سنگين باشد ، زيرا فضيلتى كه براى بوى خوش بيان شده بخاطر شرافت عقل است زيرا عطر مغز را تقويت مىكند و آن را از فساد حفظ مىنمايد و فساد مغز عقل را فاسد مىسازد و عقل شريفترين ركن حقيقت انسان و شريفترين مراتب و مقامات او بلكه اشرف اجزاء عالم است ، و جميع خيرات منسوب به او است .
هم چنان كه تمام شرور منشأش جهل است ، و لذا به هر چه كه در تقويت عقل و دفع آفات از او مؤثر باشد تأكيد و ترغيب زيادى شده است ، از اين گذشته « عطر » مثالى است براى تحلى و زينت كه در مقابل
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 111
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١١١