فصل « در گذاشتن ريش و گرفتن شارب »
براى بندهء مراقب سزاوار است كه از اين حكم عنايت حضرت باريتعالى را در حق بندگانش دريابد و ببيند كه او راضى نشده كه بندگانش به صورت دشمنانش باشند و اين نهايت اعتناء مولى را نسبت ببنده مىرساند و از طرف ديگر ميبايست خطر مخالفت با اين سيد و آقاى مهربان را درك كند كه چگونه با مخالفت با او اين مقام تكريم و تشريف و مهر و عطوفت را به ذلت و خوارى و دشمنى و بغض ، بدل مىسازد و بگونه اى كه شبيه ببندهء مجرم شدن در صورت نيز از جملهء محرمات است .
در حديث قدسى آمده است كه خدا بيكى از انبياء خود خطاب فرمود كه به مؤمنان بگوى لباس دشمنان مرا نپوشند و از آنچه دشمنان من ميخورند نخورند و راهى كه دشمنان من ميروند نروند كه اگر چنين كنند آنها هم جزء دشمنان من خواهند بود .
مىگويم پس اى مسكين بنگر كه سيد و مولايت تو را به خود اختصاص داده و براى خود برگزيده و از دشمنانش جدا ساخته ، و از تشبيه به آنها حتى در صورت و هيئت ظاهرى تو را منزه ساخته ، بعد تو اگر با اين حكم او مخالفت كنى و از قبول اين عنايت سر باز زنى ، و
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 109
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١٠٩