سيدى از بزرگان شهر همدان بود كه جوانى نيكو سيرت و مراقب و مجاهد و با استقامت بود او در خدمت شيخ به تحصيل فقه و تزكيهء نفس اشتغال داشت ، روزى كه جمعى از همدان به خدمت شيخ رسيده بودند از يكى از برادران سيد شكايت داشتند كه در بعضى از امور متعلق به - تجارت كوتاهى مىكند شيخ سيد را فرمود كه در اين باره نامه اى ببرادرش بنويسد و او نامه اى نوشت و خدمت شيخ آورد شيخ نامه را گشود ديد سيد در نامه برادرش را بخاطر بدرفتارى با مردم مورد ملامت قرار داده و نوشته كه اين گونه رفتار هم اعتبار او را نزد مردم از بين ميبرد و هم در آخرت موجب زيان و ضرر خواهد بود ، چون شيخ ديد كه سيد ضرر دنيوى را بر ضرر اخروى مقدم داشته فرمود كه اين نوشته ، شبيه نوشته - هاى اهل غفلت است كسى كه مراقب اعمال و رفتار خود باشد هيچگاه ذكر دنيا را بر آخرت مقدم نميدارد .
اشارات ديگر اينكه كسانى كه مراقب اعمال و رفتار خود باشند حمام آتش را بيادشان مىآورد پس آن كس كه در حمام درآيد و بفكر آتش دوزخ نيفتد از زمرهء غافلان است و وجه اين مطلب اينست كه مؤمن بخاطر ايمانش به روز واپسين بناچار ميبايست دائما از آتش دوزخ در خوف و هراس باشد تا آنگاه كه از صراط بگذرد و ايمن گردد و كسى كه از چيزى در هراس باشد با ديدن هر آنچه كه شبيه آن است بر خود مىلرزد و حمام در بعضى از وجوه شبيه بدوزخ است زيرا از پائين آتش است و از بالا تاريكى و درون آب جوشان .
اشارات ديگر اينكه مؤمن ميبايست بهر چه مىنگرد بمناسبتى آخرت را بخاطر آورد زيرا حمام از اين جهت خصوصيتى ندارد و اين
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 105
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١٠٥