حكم ، حكم عامى است ، و سزاوار است كه مؤمن عاقل از مشاهدهء هر چيز عبرت و موعظه اى بگيرد ، هر گاه نگاهش به آتش افتد آتش جهنم را بخاطر آورد و بتاريكى كه ميرسد ظلمت قبر را ، و اگر از چيزى وحشت نمود وحشت قبر را در نظر آورد و اگر چيزى را در حال فاسد شدن ديد پوسيدن بدن را در گور براى خود مجسم كند .
اشارات ديگر اينكه نظافت ، حتى نظافت بدن امرى مرغوب و پسنديده است و در روايت ديگر رسيده كه مستحب است آنگاه كه در خانهء سومى حمام وارد شد بگويد : نعوذ باللَّه و نسئله الجنة تا از آن خارج شود .
يكى ديگر از آداب ، كشيدن نوره است كه اخبار زيادى در ترغيب مؤمنين به آن و نهى از ترك و يا تأخير بيش از يك ماه رسيده است ، و كسى كه در اين امر تأمل كند به عبرت شريفه اى دست مىيابد و آن اينكه اين شريعتى كه حتى در چنين مواردى پيروانش را بدون برنامه نگذاشته و پيروانش را از بىتوجهى به اين امور نهى نموده است چگونه مىتواند انسان را در اصلاح صفات قلبش كه مايهء تميز انسان از حيوانات و نردبان ترقى او بدرجات و مقامات عاليه ، و وجه شباهت او با ملائكه والامقام است مهمل گذاشته باشد . همچنين سزاوار است كه مؤمن وقتى مىبيند در روايات اين باب رسيده كه هر كس يك ماه اين سنت را ترك كند نمازش مقبول نيست در عمل بجزئيات احكام شرع جديت بيشترى داشته باشد ، و جزئيات احكام را كوچك نشمارد .
و مستحب است كه در هنگام نوره كشيدن اين دعا را بخواند :
اللَّهمّ طيّب ما طهر منّى و طهّر ما طاب منّي ، و أبدلني شعرا
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 106
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١٠٦