و از اين تأمل بعزت حكمت الهى و اينكه او در هر موردى حكمى دارد پى ببرد و بمراقبت در جزئيات از حركات و سكناتش بيشتر اهميت دهد و هر گاه كه بمراقبت همت گمارد و به آنچه از وجوه حكمت دانا است عمل كند خداوند آنچه را از وجوه حكمت كه نمىداند به او تعليم ميدهد و بقول قرآن : آنكه را حكمت داده شده بتحقيق خيرى بسيار داده شده است . و هر گاه در اين دستورات تعمق كند و ببيند مقدم داشتن پا در غسل بر سر مثلا ، خلاف حكمت است پس به آنچه خداوند حكيم انجام داده راضى ميگردد و ميبيند كه ناخشنودى او در مقابل آنچه كه از احكام الهى بر خلاف هواى نفس او است از نقصان و اعوجاج او است و الا كه در حسن حكمت الهى و كمال آن اشكالى نيست .
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 103
مساهمون: رضا رجب زاده
ص١٠٣