شتابان رهسپار نبرد شدند . سلطان ابو بكر از خروج ايشان از تلمسان آگاه شد و با لشكر خود از تونس بيرون آمد تا به رغيس ميان بونه و قسنطينه رسيد . چون سپاهيان زناته و عرب نزديك شدند سپاه سلطان ابو بكر درهم ريخت و دو جناح چپ و راست گريختند ولى قلب سپاه همچنان پايدارى ورزيد تا لشكر مهاجم را شكست داد . اين پيروزى در شعبان سال 723 اتفاق افتاد و بسيارى از زنان زناته به اسارت در آمدند . سلطان بر آنان منت نهاد و آزادشان ساخت . ابو ضربه و موسى بن على الكردى با بقاياى سپاه خود به تلمسان بازگشتند و سلطان چند روز بعد از هزيمت ايشان به مستقر خود باز گرديد . در راه از گرد آمدن عربها و ابن ابى عمران در نواحى قيروان خبر يافت و براى دفع آنان از حضرت بيرون تاخت . در شقه با آنان روياروى گرديد لشكرشان در هم شكست و در ماه شوال سال 724 به تونس باز گرديد . چون سپاهيان پراكنده شدند حمزه و يارانش از پى او روان گرديدند . ابراهيم بن الشهيد از خاندان حفصى نيز با او بود .
خبر رسيدن او را ابو على عامر بن كثير و سحيم پيشاپيش به سلطان دادند . در همان روز پس از آنكه سپاهيان باجه را فراخواند خود با شمار اندكى از لشكريانش بيرون آمد . سردار سپاه باجه عبد اللّه العاقل يكى از موالى او بود . در نواحى شادله ميان دو لشكر جنگ افتاد در حال عبد اللّه العاقل و مردم ديگر برسيدند و تنور جنگ تافته شد . شكست در سپاه عرب افتاد و لشگرگاهشان به غارت رفت و جمعشان پراكنده گرديد . سلطان به شهر بازگشت و در پايتخت خويش بياسود .
خبر از نبرد حمزه و ابراهيم بن الشهيد با سلطان ابو بكر و غلبهء آنان بر تونس
چون ابو ضربة ابى يحيى بن اللحيان و حمزه بن عمر و سپاهيان بنى عبد الواد منهزم شدند ابو ضربه به تلمسان رفت و در آنجا هلاك شد . حمزة بن عمر نيز از جنگ با سلطان آن ديد كه ديد .
از اين رو كعوب از غلبهء بر او مأيوس شدند و بر آن شدند كه خود حمزة بن عمر را از ميان بردارند حمزة بن عمر نزد على بن تاشفين به دادخواهى رفت ، طالب بن مهلهل كه در ميان قوم قرين او بود و محمد بن مسكين شيخ بنى حكيم از فرزندان قوس نيز با او بودند . اينان همه از سليم بودند . ابن قالون نيز با آنان بود . اين گروه على بن تاشبن را وادار كردند كه لشكر خود را به ياريشان فرستد . سلطان نيز لشكر ترتيب داد و موسى بن على الكردى را بر آن فرماندهى داد و با آنان باز گردانيد . و يكى از ايشان از نوادگان ابو حفص ابراهيم بن الشهيد را براى فرمانروايى تونس برگزيد . پدر او شهيد ، ابو بكر بن ابى الخطاب عبد الرحمان نام داشت . كه به هنگام مرگ ابو عصيده به فرمانروايى منصوب گرديد و سلطان ابو البقاء خالد - چنان كه گفتيم - او را به قتل آورد . اين ابراهيم به عربها پيوست و آنان بر خود امارتش دادند ، سپس به دنبال واقعهء رغيس