فرشتگان و عيسى و عزير را مىپرستد ، بگو : هرگاه زيانى به تو رسد همانند نادارى و يا بيمارى ، از آن چيزى كه مىپرستى بخواه كه اين زيان را از تو بردارد . آنگاه بنگر آيا او مىتواند آن زيان را از تو دفع كند و يا آن را به ديگرى انتقال دهد ؟ ترديدى نيست كه او از اين كار ناتوان است ؛ زيرا او اين كار را در حق خود نمىتواند ، چه رسد به اينكه براى ديگرى انجام دهد .
أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ .
« أولئك » اشاره به كسانى است كه مشركان آنها را پروردگار خود قرار داده بودند و معناى آيه چنين است : كسانى را كه شما مىپرستيد ، اى مشركان ! آنان خود به خدا تقرب مىجويند و از پرستش او خوددارى نمىكنند و براى او تسبيح مىگويند و سجده مىكنند . بنابراين ، چگونه شما آنها را مىپرستيد ؟
أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ .
يعنى هركدام از فرشتگان ، عيسى و عزير ، در پرستش و اخلاصمندى براى خدا تلاش مىكند ، تا به آمرزش و رحمت او نزديك شوند و از خشم و عذابش دور بمانند ، چرا كه
إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً .
حتّى پيامبران و اوليا از عذاب خدا مىهراسند ، چه رسد به ديگران . هر خردمندى از مجازات مىهراسد و بيم دارد و مقامش هرچه باشد خود را براى آن آماده مىكند ، به ويژه اگر جستجوكننده و بازپرس از كارهاى نهانى هم آگاهى داشته باشد .