خواهد بود .
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ .
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله مأمور است كه تمام مردم را بيم دهد :
« اى جامه در سركشيده ! برخيز و بيم ده » . « 1 » در آيهء دوم سورهء يونس آمده است : « مردمان را بترسان و مؤمنان را بشارت ده » . خداوند در اينجا تنها از قبيلهء پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ياد كرده ؛ زيرا كسى كه مىخواهد به ديگران ادب بياموزد ، بايد از خودش آغاز كند ، آنگاه به خانواده و قبيلهاش بپردازد و سپس به ديگران . نيز اگر قبيلهاش او را تصديق كند و به او ايمان بياورد ، در نشر دعوت و گسترش آن ، وى را يارى خواهد كرد .
مسلمانان ، دربارهء اين آيه فراوان سخن گفتهاند . گروهى از اهل سنت مىگويند :
هنگامى كه اين آيه نازل شد ، پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله گفت : اى فاطمه دختر محمّد ! اى صفيه دختر عبد المطلب و اى فرزندان عبد اللّه ! كار كنيد كه من از سوى خدا چيزى را براى شما در اختيار ندارم .
شيعه و گروهى ديگر از اهل سنت و از آن جمله ، احمد بن حنبل ، نسائى ، سيوطى ، ابو نعيم ، بغوى ، ثعلبى ، صاحب السيرة الحلبيه ، صاحب كنز العمال و ديگران مىگويند :
هنگامى كه اين آيه نازل شد ، پيامبر صلّى اللّه عليه و إله فرزندان عبد المطلب را فراخواند و آنان در آن زمان چهل نفر بودند و عموهاى پيامبر نيز ابو طالب ، حمزه ، عباس و ابو لهب در ميان آنها به چشم مىخوردند . او براى آنها غذايى آماده كرد . پس از آنكه كار خوردن و آشاميدن پايان يافت ، پيامبر به آنان گفت : اى فرزندان عبد المطلب ! من برايتان خير دنيا و آخرت را آوردم و خداوند به من دستور داده كه شما را به سوى آن فراخوانم .
بنابراين ، كداميك از شما در اين امر ، مرا كمك مىكند . البته ، به اين شرط كه [ پس از من ] برادر من ، وصى من و جانشين من در ميان شما باشد ؟ تمام آن گروه از اين كار خوددارى كردند ، جز على عليه السّلام كه گفت : من ، اى پيامبر خدا ! پيامبر صلّى اللّه عليه و إله گردن او را گرفت و فرمود : اين برادر من ، وصى من و جانشين من در ميان شماست . به سخن او گوش
هامش
( 1 ) . مدثّر ( 74 ) آيهء 102 .