نگذرانيدى ؟ ( 18 )
و آن كار را كه از تو سرزد مرتكب نشدى ؟ پس تو كافر نعمتى . ( 19 )
گفت : آنوقت كه چنان كردم از خطاكاران بودم . ( 20 )
و چون از شما ترسيدم گريختم . ولى پروردگار من به من نبوت داد و مرا در شمار پيامبران آورد . ( 21 )
و منّت اين نعمت را بر من مىنهى و حال آنكه بنى اسرائيل را برده ساختهاى ؟ ( 22 )
اعراب
« إذ » در محل نصب به فعل محذوف است : أذكر .
« أَنِ ائْتِ » .
« أن » مفسره و به معناى « أى » مىباشد .
« قَوْمَ فِرْعَوْنَ »
بدل از
« الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ » .
« يَضِيقُ صَدْرِي »
عطف است بر « أخاف » و همچنين است « لا ينطق » . واژهء « رسول » مفرد آورده شده ، با اينكه آنها دو نفرند ؛ زيرا فرستنده ، رسالت و كسى كه آنها به سوى او فرستاده شدهاند يكى است . به علاوه ، پيامبر اصلى تنها موسى عليه السّلام است .
« أَنْ أَرْسِلْ » .
« أن » به معناى « أى » مىباشد و معناى رسالت را كه از واژهء « رسول » به دست مىآيد تفسير مىكند . « إذن » حرف جواب و جزا باهم است ، لكن در اينجا مراد از آن تنها جواب مىباشد ؛ يعنى نعم فعلتها . مصدر
« أَنْ عَبَّدْتَ »
در محل رفع و بدل از « نعمة » است .
تفسير
اين آيه تا آيهء 68 داستان حضرت موسى عليه السّلام است كه تاكنون چندبار تكرار شده . در تفسير آيهء نهم سورهء طه سبب تكرار اين داستان را بيان كرديم .
وَ إِذْ نادى رَبُّكَ مُوسى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ * قَوْمَ فِرْعَوْنَ .
اين آيه در آيهء 24 سورهء طه بيان گرديد .
أَ لا يَتَّقُونَ .
اين جمله مستأنفه است [ - ربطى به ماقبل ندارد ] . معنايش اين است كه اينك وقت آن رسيده است كه فرعون و قومش از سرنوشت ستم و سركشى بهراسند .