الغمره : در اينجا مراد نادانى و گمراهى است و ريشهء آن از غمره الماء گرفته شده است .
اعراب
« هذه » اسم « إنّ » و « أمتكم » خبر آن است و « أمّه » حال و « واحده » صفت براى « أمّه » مىباشد . « زبرا » حال از « أمرهم » است . « أنّما » از دو كلمه تشكيل شده است :
« أنّ » و « ما » به معناى الّذى . « ما » اسم « أنّ » و جملهء « سارع » خبر و مصدرى كه از اسم « أنّ » و خبرش به دست مىآيد مفعول است براى « يحسبون » .
تفسير
در آيهء 172 سورهء بقره ، خداى سبحان به مؤمنان فرمود : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! از آن چيزهاى پاكيزهاى كه روزى شما كردهايم ، بخوريد و اگر خدا را مىپرستيد سپاس او را بهجاى آوريد » و در اين آيه به پيامبرانش مىگويد .
يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ .
هدف اين آيه آن است كه خداوند بيان كند دين حق عبارت است : از تقوا و كار شايسته و نه صرفهجويى زياد و خوددارى كردن از لذتها و خوراكهاى پاكيزه زيرا هرآنچه انسان از آن لذت مىبرد و دلش بدان ميل دارد ، در پيشگاه خدا پاك و پاكيزه است ، همانگونه كه در نزد خودت پاكيزه است . البتّه ، مشروط بر اينكه خدا از آن نهى نكرده باشد . در حديث آمده است : « خدا زيباست و زيبايى را دوست دارد » . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله هرلباسى را كه برايش آماده بود ، مىپوشيد ؛ از قبيل لباسهاى پشمى ، كتانى و بردهاى يمنى . او نه از خوردن خوراكىهاى خوب خوددارى مىكرد و نه براى بهدست آوردن آن خودش را به زحمت مىانداخت [ - بلكه به آنچه در اختيار داشت بسنده مىكرد ] و به همين دليل ، آن حضرت حلوا و عسل مىخورد و اين دو خوراكى