اعراب
« لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ » ،
يعنى دينى كه پايدار است . مصدر
« أَنَّ لَهُمْ أَجْراً » ،
مجرور به باى محذوف است كه در تقدير چنين بوده است : يبشر المؤمنين بأن لهم . و
« أَنَّ الَّذِينَ »
عطف است بر
« أَنَّ لَهُمْ » .
« أعتدنا » ، در اصل ، أعددنا بوده است . « دعاء » ، جانشين مفعول مطلق است ؛ يعنى يدعو بالشر دعاء مثل دعائه بالخير .
« كُلَّ شَيْءٍ » ،
مفعول است براى فعل محذوف كه فعل موجود بر آن دلالت دارد ؛ يعنى فصّلنا كلّ شىء فصّلناه .
تفسير
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَ يُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبِيراً .
« لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ » ،
يعنى دين و يا آيينى كه از همه شايستهتر و درستتر است . « يهدى » ، يعنى ارشاد مىكند و موجب مىشود . « أقوم » ، يعنى شايستهتر و سودمندتر . اين واژه داراى معناى عام و كلى است ؛ يعنى شايستهتر در هر زمان و مكان و شايستهتر در هرچيزى و شايستهتر براى هرانسانى بدون استثنا .
اين آيه ادّعاى آشكار و روشنى است كه قرآن ، آن را ضبط كرده است و هرمؤمنى بدان باور دارد و خلاصهء آن ادّعا اين است : اسلام بهترين همهء آيينهاست ؛ امّا دليل بر اثبات اين مدّعا ، عبارت است از : قرآن كريم با عقيده ، آيين و ساير تعاليم خودش و نيز روش زندگى صاحب اين دعوت ، يعنى حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله كه زمين را پس از آنكه از نادانى ، كفر و تباهى پر شده بود ، از دانش ، ايمان ، نيكى و عدالت پر كرد و علماى اسلام اين حقيقت را به اثبات رسانيدهاند و براى اين منظور ، صدها كتاب دربارهء تفسير سخن خداوند ( قرآن ) ، حديث و سيره پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و دستاوردهاى اسلام در زمينههاى گوناگون نوشتهاند و ما گوشهاى از اين حقايق را در جلدهاى پيشين اين كتاب يادآور شديم و براى نمونه به برخى از اصول اسلام نيز در سطور زير اشاره مىكنيم :