جسم نمىباشند و در اين دنيا جاويدان هم نيستند . آنان كاملا همانند ديگر مردمند و هيچ تفاوتى با آنان ندارند ، جز اينكه از سوى خدا تبليغ مىكنند و كاملترين افراد بشرند . به آنچه در تفسير آيهء 35 سورهء طه زير عنوان « حقيقت نبوت » نوشتيم رجوع كنيد .
ثُمَّ صَدَقْناهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَيْناهُمْ وَ مَنْ نَشاءُ وَ أَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ .
خداوند با اين آيه به اين سخن خود اشاره مىكند : « خدا مقرر داشته كه البته من و پيامبرانم پيروز مىشويم ؛ زيرا خدا توانا و پيروزمند است » . « 1 » نيز به اين سخن خود : « ما پيامبرانمان و مؤمنان را در زندگى دنيا و در روز قيامت كه شاهدان براى شهادت برپا مىايستند ، يارى مىكنيم » . « 2 » خلاصهء معناى آيه چنين است : خداوند به پيامبران و مؤمنان ، وعدهء رهايى و به كافران وعدهء هلاكت داده و به وعدهاش وفا هم كرده است و چه كسى به وعدهء خود از خدا وفاكنندهتر است ؟
محمّد و عرب
لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ كِتاباً فِيهِ ذِكْرُكُمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ .
عرب پيش از محمّد صلّى اللّه عليه و إله و قرآن ، اهميّتى نداشتند و پس از اين دو ، شهرت جهانى يافتند و ملّتها تاريخ تمدّن آنان را بيان مىكنند و موقعيت و منزلت ايشان را بالا مىبرند . ويل دورانت در فرهنگ تاريخىاش به نام تاريخ تمدّن مىگويد :
« محمّد صلّى اللّه عليه و إله از بزرگترين بزرگان تاريخ بود ؛ زيرا او تصميم گرفت كه سطح فكرى و اخلاقى ملّتى را بالا ببرد كه در وحشىگرى تاريك ، هواى داغ و صحراى خشك زندگى مىكردند و او در اين هدفش به آنچنان پيروزى دست يافت كه هيچ مصلح ديگرى در سراسر تاريخ بدان دست نمىيابد . زمانى كه او دعوت خود را آغاز كرد ،
هامش
( 1 ) . مجادله ( 58 ) آيهء 21 .
( 2 ) . مؤمن ( 40 ) آيهء 51 .