اعراب
« زهرة » مفعول است براى فعل محذوف : جعلناها زهرة الحياة الدّنيا و نيز جايز است كه عطف بيان از « الأزواج » باشد . « للتقوى » بنابر حذف مضاف است : لأهل التّقوى .
تفسير
فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ .
مشركان پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله را تكذيب كرده و دربارهء او گفتند : جادوگر ، شاعر ، دروغگو و ديوانه است . بنابراين ، خداوند به او دستور داد كه شكيبا باشد ، زيرا كسى كه شكيبايى ورزد پيروز مىشود .
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ .
البته مراد از اين آيه ، تنها گفتن سبحان اللّه و الحمد اللّه و لا إله إلّا اللّه و اللّه اكبر نيست ، بلكه علاوه بر اين ، توجّه و توكّل به خدا نيز لازم است .
قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ .
اشاره است به نماز فجر .
وَ قَبْلَ غُرُوبِها .
منظور نماز عصر است .
وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ .
نماز مغرب و عشاء .
وَ أَطْرافَ النَّهارِ .
نماز ظهر . طرف روز بدينسبب بر وقت زوال اطلاق شده است كه زوال ، طرف آخر براى نيمهء نخست روز و طرف اوّل براى نيمهء دوم آن است .
- البته ، اينچنين گفتهاند - دور نيست كه مراد از اين اوقات ، دستور به ياد كردن خداوند در همهء اوقات و حالات باشد ، نظير اين سخن خداوند : « آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو خفته ياد مىكنند » . « 1 »
لَعَلَّكَ تَرْضى .
هركس خدا را در دنيا خشنود كند ، خدا او را در آخرت خشنود مىكند .
« رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ » .
« 2 »
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 191 .
( 2 ) . مائده ( 5 ) آيهء 119 .