مىگويد : جز يك روز نيارميدهايد . ( 104 )
تو را از كوهها مىپرسند . بگو : پروردگار من همه را پراكنده مىسازد . ( 105 )
و آنها را به زمينى هموار بدل مىكند . ( 106 )
بىهيچ كجى و پستى و بلندى . ( 107 )
در آن روز از پى آن داعى كه هيچ كژى را در او نيست روان گردند . و صداها در برابر خداى رحمان به خشوع مىگرايد و از هيچكس جز صداى پايى نخواهى شنيد . ( 108 )
در آن روز شفاعت سود ندهد ، مگر آن را كه خداى رحمان اجازت دهد و سخنش را بپسندد . ( 109 )
هرچه را در پيش روى آنهاست و هرچه در پشت سرشان است مىداند و علم آنان او را دربر نگيرد . ( 110 )
و چهرهها در برابر خداى زندهء پاينده خاضع مىشود و هركه بار كفر بر دوش مىكشد نوميد مىگردد . ( 111 )
و هركس كه كارهاى شايسته كند و مؤمن باشد ، نبايد از هيچ ستمى و شكستى بهراسد . ( 112 )
واژگان
ذكرا : قرآن .
من أعرض : كسى كه تكذيب كند .
الوزر : در لغت بهمعناى سنگينى است و در اينجا مراد از آن عذاب مىباشد .
الصّور : شاخ و امثال آنكه در آن مىدمند .
زرقا : چيزى كه رنگش با كبود شدن تغيير مىكند .
يتخافتون بينهم : به آهستگى با يكديگر سخن مىگويند .
أمثلهم : برترين آنان .
ينسفها : آن را همانند غبار قرار مىدهد و آنگاه پراكنده مىسازد .
يذرها : آن را رها مىكند .
القاع : زمين صاف .
الصفصف : زمين هموار و نرم .
العوج : پستى .