تفسير
قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى .
اى موسى ! چيزهايى را كه درخواست كردى همچون سعهء صدر ، آسان شدن كار ، فصاحت زبان ، پشتيبانى برادرت ، و شريك ساختن او در نبوّت ، همگى به تو داده شد . امام على عليه السّلام مىفرمايد : « به چيزى كه اميدش را ندارى اميدوارتر باش تا چيزى را كه اميدوارى » . براى نمونه ، موسى بن عمران عليه السّلام به اميد آوردن پارهاى از آتش براى خاندان خود بيرون مىرود ، امّا خدا با او سخن مىگويد و او در حالى به سوى خاندانش برمىگردد كه پيامبر است .
وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرى .
واژهء « منّ » در اينجا بهمعناى دادن نعمت است ، نه بهمعناى سركوب و سرزنش . نعمتهاى خداوند بر موسى عليه السّلام فراوان و پىدرپى بود .
برخى از اين نعمتها از قرار زير است :
إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ ما يُوحى * أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَ عَدُوٌّ لَهُ وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْنِي .
ضمير مخاطب در « لتصنع » به موسى عليه السّلام برمىگردد و « تصنع » به معناى پرورش يافتن است .
مراد از عين اللّه ، حفاظت و نگهدارى خداوند است . برنامهء فرعون چنين بود كه هرگاه يك زن اسرائيلى پسر مىزاييد او را مىكشت و هرگاه دخترى به دنيا مىآورد ، او را زنده باقى مىگذاشت تا پيشكارگى كند . هنگامى كه همسر عمران ، موسى عليه السّلام را زاييد ، از سوى فرعون احساس خطر كرد و متحيّر شد كه چه كند ؟ خداوند به وى الهام كرد كه موسى را در داخل صندوقى بگذارد و آن را در داخل نيل بيندازد . او چنين كرد و خداوند دلش را آرام كرد و خوفش را فرونشانيد . آب نيل اين صندوق را به ساحل برد . برخى گفتهاند : كنيزان آسيه همسر فرعون به منظور شستشو [ از كاخ ] بيرون آمدند و آن صندوق را يافتند و همراه خودشان [ به سوى كاخ ] بردند . همسر فرعون آن را باز كرد و به ناگاه كودكى را ديد و خداوند محبّت اين كودك را در دل او انداخت :