نپرستى ؟ اگر چنين تصميمى دارى ، جز كشتن و سنگسار شدن و يا گريختن و ناپديد شدن از جلو چشمانم ، كيفر ديگرى ندارى .
قالَ سَلامٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي إِنَّهُ كانَ بِي حَفِيًّا .
خداوند ابراهيم را عادت داده بود كه او را ( پدرش را ) اجابت نكند . نظير اين سخن در آيهء 114 سورهء توبه ، جلد چهارم بيان شد .
وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ أَدْعُوا رَبِّي عَسى أَلَّا أَكُونَ بِدُعاءِ رَبِّي شَقِيًّا .
ابراهيم عليه السّلام به خاطر خداوند از قوم و خاندانش نفرت داشت و نيز براى خدا آنان را رها كرد . بدينسبب ، خدا هم بهتر از آنان را به او داد ؛ زيرا اسحاق و سپس يعقوب بن اسحاق را به او بخشيد و مقام پيامبرى به اين دو عنايت كرد و اين ، مراد سخن خداوند است كه مىگويد :
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ كُلًّا جَعَلْنا نَبِيًّا .
آرى ، هيچكس چيزى از امور دنياى خود را به خاطر اصلاح دينش رها نكرد ، مگر اين كه خداوند بهجاى آن چيزى بهتر از آن را به او عطا كرد .
وَ وَهَبْنا لَهُمْ مِنْ رَحْمَتِنا .
خداوند نوع آنچه را كه بخشيده ، ياد نكرده است ؛ زيرا واژهء « رحمتنا » بدان اشاره دارد و بهترين بخشش و نعمت ، خشنودى خداوند است .
وَ جَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِيًّا .
مراد از لسان صدق ، ستايش از ابراهيم ، اسحاق ، اسماعيل و يعقوب عليهم السّلام است كه مردم ، نسل اندر نسل آن را تكرار مىكنند .
اين آيات بر اين موضوع تأكيد مىكند كه هركس براى خدا اخلاص ورزد ، خداوند هم با او اخلاص دارد و در هرجا باشد همراهش خواهد بود ، چنانكه با ابراهيم عليه السّلام چنين كرد .