شيطان ، فرمانبردارى از اوست ؛ زيرا كسى كه از چيزى فرمان ببرد ، او را عبادت كرده است . بنابراين ، هركس خدا را نافرمانى كند ، شيطان را عبادت كرده است .
يا أَبَتِ إِنِّي أَخافُ أَنْ يَمَسَّكَ عَذابٌ مِنَ الرَّحْمنِ فَتَكُونَ لِلشَّيْطانِ وَلِيًّا .
« وليّا » ، يعنى مواليا بهمعناى دوست دارند . نيز جايز است « وليّا » برطبق ظاهرش باشد و معنايش چنين باشد : شيطان دوستدارندهء كسانى است كه بتها را مىپرستند . البتّه ، از باب مبالغه . چنانكه مىگويى : مردم از شيطان به خدا پناه مىبرند و شيطان از فلانى .
در هرصورت ، هدف از اين جمله ، بيم دادن و هشدار در مورد فرمانبردارى و پيروى از شيطان است .
قالَ أَ راغِبٌ أَنْتَ عَنْ آلِهَتِي يا إِبْراهِيمُ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ وَ اهْجُرْنِي مَلِيًّا .
زمانى كه در نجف اشرف درس مىخواندم ، در يكى از روزها ، ما شاگردان پيرامون استاد حلقهوار نشسته بوديم و او يكى از مسائل مهمّ اصول فقه را براى ما شرح مىداد . او پس از آنكه يقين و اطمينان پيدا كرد كه همگى مسئله را فهميدهاند ، به درس پايان داد ؛ لكن چيزى نگذشت كه با اعتراض يكى از شاگردان روبهرو شد و اعتراض او ، سخت از موضوع درس دور بود . ازاينرو ، استاد از وى روى گردانيد و به ساير شاگردان نگريست و گفت : در گذشته طلبهاى بود كه روزه و احكام آن را درس مىگرفت و درس او بيش از يك ماه ادامه پيدا كرد . پس از پايان درس ، استاد گمان كرد كه شاگردش مسئلهء روزه را با تمام ابعادش فراگرفته است ؛ لكن شاگرد از استاد پرسيد : شما دربارهء روزه خيلى سخن گفتيد و آن را شرح كرديد ، لكن ما نفهميديم كه آيا روزه در شب است يا در روز ؟
اين جريان عينا براى ابراهيم عليه السّلام و پدرش اتفاق افتاد ؛ زيرا پس از آنكه ابراهيم عليه السّلام دلايل گوناگونى براى او ارائه كرد و با گفتن واژهء « اى پدر » و چهار بار تكرار آن ، خواست احساسات و عواطف او را تحريك كند ، او در پاسخ ابراهيم عليه السّلام گفت : آيا تو از خدايان من روى برمىتابى ؟ و آيا در حقيقت مىخواهى آنها را به همراه من