ما كانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَ ما كانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا .
بنابراين ، تو با اين كار زشتى كه انجام دادى به چه كسى شباهت دارى ، كارى كه هيچكس آن را مرتكب نمىشود ، مگر اينكه دختر مردى خلافكار و زنى بدكاره باشد !
فَأَشارَتْ إِلَيْهِ .
مريم نوزادش را گواه بىگناهىاش مىآورد و او راستگوترين گواه است ؛ زيرا از زبان خداوند سخن مىگويد . آنان درحالىكه شگفتزده شده بودند ،
قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ؛
لكن نوزادى كه در گهواره بود ، پيش از آنكه آنان سخن بگويند ، با آنها سخن گفت .
قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا ؛
گفت : من بندهء خدايم ، به من كتاب داده است و به زودى در آينده پيامبرم قرار خواهد داد ؛ زيرا كودك شيرخوار نمىتواند حجّت و رهبر مردم باشد . چگونه پيشواى آنان باشد ، درحالىكه در برابر گفتارها و كردارهايش مسئول نمىباشد . ازاينرو ، نمىتواند مسئوليت تبليغ رسالتهاى الهى به مردم را بر عهده گيرد . در گذشته از انجيل نقل كرديم كه عيسى عليه السّلام در سنّ سى سالگى به پيامبرى برانگيخته شد و امّا در گهواره بدينسبب سخن گفت كه مادرش را از زنا و فحشا تبرئه كند ، نه به اين دليل كه او پيامبرى مرسل است . به بخش : « عيسى و نبوّت كودكان » در جلد سوم رجوع كنيد .
وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ .
هركس به نحوى از انحا به مردم سود برساند ، او با بركت و ميمنت است و هركس كه به يك نفر از مردم زيان رساند ، تا چه رسد به يك گروه ، او شرارت پيشه بدشگون و تباهكار است .
وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا * وَ بَرًّا بِوالِدَتِي .
عيسى عليه السّلام با اين سخن ، به فرمانبردارى و بندگى خدا اعتراف و اين موضوع را كه وى خدا ، يا فرزند خدا و يا شريك او باشد - چنانكه مسيحيان مىپندارند - نفى مىكند .
وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا ؛
و مرا - آنگونه كه يهود مىپندارند - جبّار و شقى نساخته است ؛ بلكه وى بندهء شايسته و پيامبرى مرسل است - چنانكه مسلمانان عقيده دارند - .