معناى مكتوب است . مقصود از رقيم در اين آيه ، لوحى است كه نامهاى اصحاب كهف در آن نوشته شده است .
الفتية : جمع فتى : جوان كه از فتوت و شباب گرفته شده است .
ضربنا على آذانهم : آنان را در خواب ژرف فروبرديم كه صداها نمىتوانند آنها را بيدار كنند .
اعراب
« أَمْ حَسِبْتَ » .
« أم » منقطعه است ؛ يعنى بل أحسبت . « سنين » ظرف است و عامل آن « ضربنا » مىباشد . « عددا » صفت است براى « سنين » ، يعنى سالهاى معدود و يا داراى شمارش . برخى گفتهاند : « عددا » مصدر است ؛ يعنى تعدّ عددا .
« أَيُّ الْحِزْبَيْنِ »
مبتدا و « أحصى » خبر است . « أمدا » مفعول است براى « أحصى » ؛ همانند أحصيت الأيّام و عددت الشهور و درست نيست كه « أمدا » تميز باشد ؛ زيرا تميز در اينگونه موارد به معناى أحسن وجها و أكثر مالا است ، يعنى حسن وجهه و كثر ماله ، درحالىكه أمد قابل شمارش نيست [ كه گفته شود : حصى أمده ] .
تفسير
معناى ظاهر آيات مربوط به اصحاب كهف را در پرتو آنچه آشكارا دلالت بر اين معنا دارد و يا بنا به اقتضا و طبيعت حال ، « 1 » تفسير مىكنيم و ماسواى آن از منابع و يا افسانهها را دور مىاندازيم ؛ چرا كه ما قبلا بيان كرديم كه رويدادهاى تاريخى تنها با نصّ قرآن و يا حديث متواتر ثابت مىشود و خبرهاى واحد ، حتى در صورتى كه سند آنها هم درست باشد ، تنها در احكام شرعى مىتوانند مورد بهرهبردارى قرار گيرند و حجت باشند .
هامش
( 1 ) . دلالت آشكار نظير أسئل أهل القريه و دلالت اقتضا همانند أسئل القريه كه در اينجا معناى جمله در صورتى درست است كه واژه « اهل » در تقدير گرفته شود .