شود . وراحت از رنج آنست كه چون مردم از آن بحال طبيعي خويش باز گردد بر حال خويش ماند ، چنانكه چون از تندرستى ببيمارى شود رنجه شود وچون از آن بيمارى درست شود بحال پيشين خويش بازگردد نه لذت يابد ونه رنج البتة
واكنون كه از رد قول اين مرد در اين معنى پرداختيم وميان لذت وميان راحت از رنج فرق كرديم اندر مراتب لذات سخن گوئيم چنانكه باغاز اين قول وعده كرديم . . .
رسائل فلسفية ( الرسائل الفلسفية ) — صفحه 164
پدیدآورندگان: محمد بن زكريا الرازي
ص۱۶۴