شعر ( مجتث )
بگير كيسهء پرزر به أقرضوا اللّه « 2 » آى * قراضه قرض دهى ضذ هزار كان گيرى
و هر مريدى و عاشقى كه در راه شيخ خوذ زربازى توانذ كردن سربازى هم توانذ كردن و هرگز عاشقان مخلص مخلص « 5 » بدين و دنيا نمانده و گويند از آن مجموع جز درمى قبول نكرد و همه را باز به حضرت شيخ حسام الدين بخشيذه نه چندان عنايت بىنهايت فرموذ كه در شرح آيذ
وَ إِلَى اللَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ
( 31 / 22 ) عاقبت به جائى رسيذ و صدرى شذ كه اصحاب مشروح الصدر بر صدر او سر مىنهاذند و حضرت مولانا امين كنوز العرش خطابش مىفرموذ « 10 » و شش مجلّد مثنوى كه بيست و شش هزار و ششصذ و شصت بيت است ، شرح سرّ او بوذ و در وصف او نازل شذ « 12 »
« 4 / 22 » همچنان « 13 » منقولست كه روزى مولانا شمس الدين « 14 » فرموذ كه بسطامى محجوب بوذ ، شصت سال خربزه نخورده بوذ ؛ گفتند : چرا نمىخورى ؟ گفت : نمىدانم كه حضرت مصطفى خربزه را چگونه « 15 » بريد ؟ پس كسى كه خربزه بريذن او را ندانذ از علمهاش كه پنهانتر و مشكلترست چه خبر دهذ ؛ فرموذ اگر دشنام من بكافر صذساله رسذ مؤمن شوذ ؛ اگر بمؤمن رسذ ولى شوذ ، به بهشت روذ ،
هامش
( 4 / 22 )Z176 آ - بB165 آK392 - 393 126 ،II، 9 - 58 ،II , T( 5 ) مخلض محلص ؟ ؟ ؟ ؟hZBK: مخلصZ( 10 ) مىفرموذZK: مىكردhB - B( 12 ) شذZK: بودB( 13 ) همچنانBK: -Z( 14 ) شمس الدينZK: شB( 15 ) چكونهZK: چنينB( 2 )أَقْرِضُوا اللَّهَ: قرآن ، سورة المزمل 73 / 20 .