فصل چهارم در شرح مناقب سلطان الفقراء ، سرّ اللّه بين الورى ، كامل الحال و القال مولانا شمس الحق و الدين محمد بن على بن ملك داذ التبريزى « 3 » قدّس اللّه سرّه العزيز
« 4 / 1 » منقولست كه روزى حضرت مولانا شمس الدين تبريزى فرموذ كه من در مكتب كوذكان بوذم « 6 » ، هنوز مراهق نشذه بوذم ؛ سى چهل روز گذشتى كه « 7 » ازين « 1 » عشق سيرت محمّدى آرزوى طعامم نبوذى و اگر سخن طعام گفتندى همچنين كردمى دست « 8 » و سر بازكشيذمى ؛ همچنين اگر اهل ربع مسكون يكسون باشند و من به سوئى همه را جواب گويم كه هيچ نگريزم از گفتن و از شاخ به شاخ بجهم ؛ ربع مسكون اينست كه خلق درو ساكناند ؛ آن سه ربع ديگر از تابش آفتاب مىسوزند ، خلق درو ساكن نتوانند بوذن ؛ چون شكان گويند جواب در جواب ، قيد در قيد باشذ ؛ سخن من هر « 13 » يكى را ده جواب و حجّت « 14 »
« 4 / 2 » همچنان منقولست كه روزى حضرت مولانا فرموذ كه علماى ظاهر واقف اخبار رسولند و حضرت مولانا شمس الدين واقف اسرار رسول است عليه السلام و من مظهر انوار رسولم عليه السلام
هامش
( 4 / 1 - 4 / 2 )Z172 آB161 آK6382 - 115 ،II , H؛ 3 - 42 ،II , T( 3 ) تبريزىK: -BZ( 6 ) بوذمhZBK: -Z( 7 ) كهZ: -BK( 1 ) ازينZK: ازB( 8 ) دستZK: بدستB( 13 ) هرZK: همينB( 14 ) و حجتBK: + الحكايةZباشدhB