( 2 / 24 ) همچنان هم صاحب شمس الدين نقل كرد كه چون شيخ الاسلام شهاب الدين عمر سهروردى رحمة اللّه عليه از دار الخلافه به خدمت سلطان روم آمذه بوذ ، مىخواست كه زيارت حضرت سيّد را دريابذ ؛ صاحب از بندگى سيّد اجازت حاصل كرده چون به حضرت سيّد درآمذ ، ديذ كه سيّد بر سر خاك نشسته بوذ ؛ اصلا حركت نفرموذ ؛ شيخ از دور سر نهاذ و بنشست ؛ هيچ گونه قيل « 6 » و قالى در ميانه « 7 » نرفت ؛ شيخ زارىكنان برخاست و روانه شذ ؛ مريدان گفتند در ميان شما اصلا سؤالى و جوابى و كلماتى نرفت مبنى بر چه بوذ ؟ شيخ گفت : پيش اهل حال ، زبان حال مىبايذ ؛ نى زبان قال
شعر ( رمل )
پيشِ بينا شذ خموشى نفعِ تو * زين سبب آمذ خطابِ انَصِتُوا « 12 » پس بِرَو خاموش باش از انقياد
زيرِ ظلِّ امرِ شيخ و اوستاذ
« 11 » چه بىآن حال ، بمجرّد قال ، مشكلات در وقت « 13 » حل نمىشوذ ؛ صاحب شمس الدين و اقران او از شيخ پرسيذند كه او را چون ديذى ؟ گفت دريائيست موّاج از درر معانى و غرر حقايق اسرار محمّدى ، بهغايت غايت آشكار « 16 » و در غايت غايت پنهان و نپندارم كه در جميع عالم به غير از حضرت مولانا جلال الحق « 17 » و الدين قدّس اللّه سرّه كسى بتحقيق او رسذ « 18 » و او را دريابذ « 19 »
. . . . . . . . . .
هامش
( 2 / 24 )Z22 بB22 آK5685 , I , H ; 37 , I , T
( 6 ) قيلBK: قيلىZ- -
( 7 ) در ميانهZK: در ميانB- -
( 13 ) در وقتZK: درونB- -
( 16 ) آشكارZB: آشكاراK- -
( 17 ) الحق وZB: -K- -
( 18 ) رسذZ: نرسذBK- -
( 19 ) دريابذZ: درنيابذBK( 12 ) پيش . . . انصتوا :NMج 4 ، ص 399 / 2072 ؛AM377 / 29
( 11 ) پس . . . اوستاد :NMج 4 ، ص 476 / 3349 ؛AM413 / 27