( 3 / 561 ) همچنان روزى فرموذ كه مردم عاقل چندانى زحمات كشيذند و رنجهاى حدّ ديذند ، تا سيم و زر را در خاك پنهان كنند تا كسى از آنجا فايده نگيرذ ؛ « 3 » عاقبتالامر همهشان عور و بينوا خواهند رفتن و آن مال مردريگ خواهذ ماندن
شعر ( رمل )
عاقبت تو رفت خواهى ناتمام * كارهايت ابْتَر و نانِ تو خام « 6 » از خراج ار جمع آرى زر چو ريگ
تو بميرى و آن بمانذ مرد ريگ
« 7 » « 17 » ( 3 / 562 ) همچنان روزى فرموذ كه مردى آنست كه خاك را زر كنذ ؛ « 9 » امّا مردمى آنست كه زر را خاك كنذ ؛ و للّه الحمد كه در هر دو حال پهلوانيم
شعر « 11 » ( رمل )
پيشهء مردى ز حق آموختيم * پهلوانِ عشق و يارِ احمديم
« 12 » ( 3 / 563 ) همچنان روزى به خدمت پروانه عذرى مىخواست كه كشتىء وجود درويش « 14 » در بحر تصرّف حق به حكم خوذ نيست
شعر « 15 » ( بسيط )
تجرى الرّياح بما لا تشتهى السّفن
« 16 »
. . . . . . . . . .
هامش
3 / 561 - 563 )Z162 آB151 بK35558 , II , H ; 3 - 236 , I , T
( 3 ) نكيردBK: نكيرندZ- -
( 7 ) مردريكBK: + الحكايةZ- -
( 9 ) كنذZK:
كنندB- -
( 11 ) شعرZK: -B- -
( 12 ) احمديمBK: + الحكايةZ- -
( 14 ) درويشZK:
-B- -
( 15 ) شعرB: -ZK( 6 ) عاقبت . . . خام :NM، ج 3 ، ص 9 / 129 ؛MA، ص 196 / 7
( 17 ) از خراج . . . مردريك :NM، ج 4 ، ص 318 / 671 ؛MA، ص 441 / 21
( 16 ) تجرى . . . السفن : ديوان ابى الطيب المتنبى ، ج 4 ، ص 236