شعر ( رمل )
آن انَا را لعنة اللّه در عَقِب * وين انا را رحمة اللّه اى مُحِب « 2 » رحمة اللّه آن عمل را در وفا
لعنة اللّه اين عمل را در قفا
( 3 / 197 ) همچنان اصحابى كه در مسالك روى و مواقف « 4 » سوى مستوى بوذند و در مركز صورت معنوى چنين روايت كردند كه روزى حضرت مولانا در بسط « 6 » معارف و نشر اسرار لطائف گرم شذه بوذ و در مناقب منصور حلّاج قدّس اللّه سره العزيز چيزها مىفرموذ ؛ آخر الكلام مىفرمايذ كه سبب صلب « 8 » منصور آن بوذ كه روزى گفت :
اگر محمّد را دريافتمى به غرامت گرفتمى ماجرا اين بوذ كه چون در شب معراج به حضرت عزّت رسيذ تنها مؤمنان امّت را خواست ، چرا همه « 10 » را درخواست نكرد ؟ چرا نگفت ؟ كه همه را به من ببخش ، همين مؤمنان را خواست ؛ فى الحال حضرت مصطفى عليه السّلام متمثّل و متجسّد گشته از در درآمذ كه اينك آمذم ! چگونه به غرامتم مىگيرى ؟ بگير ! فرموذ كه ما بفرمان حق مىخواهيم آنچ مىخواهم و دل ما فرمان خانهء اوست كه از غير ارادت و فرمان او پاك و معصوم شذه است ؛ اگر فرموذى كه « 16 » همه را بخواه همه را بخواستمى ، امّا همه را نفرموذ مؤمنان را فرموذ ؛ منصور دستار فروگرفت كه « 17 » يعنى به غرامت مىايستم ؛ گفت : الّا
. . . . . . . . . .
هامش
( 4 ) مواقفZK: موافقB- -
( 6 ) بسطZK: بسيطB- -
( 10 ) چرا همه . . .
خواستKB: -Z- -
( 16 ) كهKB: -Z- -
( 17 ) كهZ:KB( 2 ) آن . . . محب :NM، ج 5 ، ص 129 / 2036 ؛AM، ص 484 / 16
( 8 ) سبب صلب . . . ص 286 / 5 روى نكردانند : ر . ك . به ترجمهء تركى نفحات الانس لامعى چلبى ص 201 - 202 نقل از مرصاد العباد نجم الدين ابو بكر عبد اللّه بن محمد الاسدى الرازى