خود قرار داد . چون موالى عامرى با [ عبد الرحمان بن محمد ملقب به ] المرتضى المروانى بيعت كردند و مجاهد العامرى و منذر بن هاشم التجيبى با سپاهى عزم غرناطه كرد ، زاوى بن - زيرى با جماعاتى از صنهاجه با آنان رو به رو شد و در سال 420 منهزمشان ساخت و المرتضى المروانى نيز كشته شد . زاوى از ذخائر و اموال و ساز و برگشان آنقدر غنايم گرفت كه براى هيچ پادشاهى ميسر نشده بود . اما در ايام فتنه بربرها او به مردم اندلس آسيب بسيار رسانيد و چون از عواقب آن بيمناك گرديد به ميان قوم خود به قيروان آمد و پسر خود را به جاى خود در غرناطه نهاد . چنان انديشيد كه هنگامى كه ابن ابى زمنين [ 1 ] با شيوخ غرناطه از نزد پدرش بازگشتند او را دستگير كند . آنان از اين توطئه خبر شدند و نزد پسر برادرش حبوس - بن ماكسن صنهاجى [ 2 ] كس فرستادند و او را از يكى از دژها فرا خواندند . او بيامد و غرناطه را تصرف كرد و تا سال 429 كه هلاك شد ، در آنجا فرمان مىراند . پس از حبوس بن ماكسن پسرش باديس بن حبوس امارت يافت . ميان او و ذو النون و ابن عباد جنگهايى بود . كاتب او بر امورش استيلا يافت [ او ابراهيم بن يوسف بن اسماعيل بن نعزاله خوانده مىشد ] .
مردى يهودى بود ، سپس او را به خوارى افكند و در سال 459 به قتلش آورد و با او خلق بسيارى از يهود را نيز بكشت . باديس بن حبوس در سال 467 بمرد . [ پس از مرگ باديس بن حبوس ] نوهء او المظفر ابو محمد عبد اللّه بن بلكين بن باديس به جايش نشست . برادر خود تميم را چونان زمان نيايش امارت مالقه داد . آن دو را مرابطين در سال 483 بر افكندند و هر دو را به اغمات و ريكه بردند . آن دو در آنجا اقامت گزيدند كه ما در اخبار يوسف بن - تاشفين به آن اشارت خواهيم كرد . و اللّه وارث الارض و من عليها و هو خير الوارثين .
خبر از بنى ذى النون ملوك طليطله و سرانجام كار آنان
جد ايشان اسماعيل الظافر بن عبد الرحمان بن سليمان بن ذى النون بود . اصل او از قبايل هواره بود و پيش از اين در دولت آل مروان رياست داشتند . در شنت بريه [ 3 ] عهدهدار امورى بودند . پس در ايام فتنه در سال 409 بر حصن اقليش [ 4 ] مستولى گرديدند .
طليطله از آن [ ابو بكر ] يعيش بن محمد بن يعيش [ الاسدى ] بود . چون او در سال 427 بمرد ، اسماعيل الظافر را از حصن اقليش فرا خواندند . او نيز به طليطله آمد و آنجا را در تصرف آورد و دامنهء حكومتش تا جنجاله از اعمال مرسيه نيز كشيده شد و همواره بر سرير امارت - استقرار داشت تا در سال 429 هلاك گرديد . پس از اسماعيل الظافر پسرش المأمون ابو الحسن يحيى بن اسماعيل به جايش نشست . او نيز صاحب دستگاهى عظيم گرديد و در ميان ملوك -
هامش
[ ( 1 ) ] متن : ابن رصين
[ ( 2 ) ] متن : ماكس بن زيرى .
[ ( 3 ) ] متن : شنتريه
[ ( 4 ) ] متن : افلنتين .