به دست گرفتند ؛ بدين گونه كه هر كارى را به شورا واگذارند . اما ابو القاسم محمد بن اسماعيل بن عباد آن دو را به كنارى زد و خود به انفراد زمام امور شهر را به دست گرفت و تشكيل سپاه داد و همچنان امر قضاء را نيز به عهده داشت .
چون از ورود قاسم بن حمود به اشبيليه مانع شدند او به قرمونه رفت و بر محمد بن عبد اللّه البرزالى فرود آمد . وى در ايام هشام المؤيد و پس از او محمد بن هشام المهدى امارت قرمونه يافته بود ولى در ايام فتنه يعنى در سال 404 بر آن استيلا يافته بود . ابن عباد او را واداشت كه قاسم بن حمود را خلع كند تا در امارت رقيبى نداشته باشد .
آنگاه به قاسم توصيه كرد كه به شريش برود و محمد بن عبد اللّه البرزالى قرمونه را در تصرف خود گرفت .
ابو القاسم محمد بن عباد تا سال 433 كه از دنيا رفت به استقلال حكومت مىكرد . پس از او پسرش عباد بن محمد به جايش نشست و المعتضد لقب يافت . او نيز مردى نيرومند بود و در ايام حكومتش بارها به جنگ رفت .
ابن عباد به برخى از ممالك اندلس دست يافت و نخستين اقدامى كه كرد آن بود كه محمد بن عبد اللّه البرزالى صاحب قرمونه را عليه قاسم بن حمود بر انگيخت تا قاسم ناچار شد از قرمونه به شريش برود . آنگاه با عبد اللّه بن الافطس صاحب بطليوس نبرد كرد . پسرش اسماعيل با سپاهى همراه با محمد بن عبد اللّه البرزالى به جنگ او رفت . المظفر پسر ابن الافطس در اين نبرد آن دو را شكست داد و محمد بن عبد اللّه البرزالى را اسير كرد و پس از چندى آزادش نمود . پس ميان او و برزالى فتنه برخاست و برزالى به دست پسرش اسماعيل كشته شد ؛ بدين گونه كه جماعتى را روان داشت تا بر قرمونه تاخت آورند و در اين حال گروهى را در كمين قرار داد . برزالى با ياران خود به نبرد بيرون آمد ، اسماعيل واپس نشست تا آنجا كه مردانى كه كمين گرفته بودند بيرون آمدند و او را كشتند . اين واقعه در سال 434 اتفاق افتاد .
سپس پسرش اسماعيل به خلاف او برخاست . بندگان و بربرها او را بر انگيختند كه خود را فرمانرواى ملك خواند . او نيز هر چه توانست اموال و ذخاير برداشت و به جانب جزيرة - الخضراء روان گرديد تا آنجا را در تصرف آورد . پدرش در آن شب در حصن الفرج بود . سواران را به طلب او فرستاد و او به جانب دژ الورد روان شد . والى آن دژ او را بگرفت و نزد پدر فرستاد . پدرش او و كاتبش و همهء كسانى را كه با او همراه شده بودند بكشت . پس به طلب بربرهايى كه در ثغور بودند برخاست . نخستين كسى را كه از او ياد مىكنيم صاحب قرمونه ، المستظهر عزيز بن محمد بن عبد اللّه البرزالى است . او بعد از پدر خود - چنان كه گفتيم - امارت قرمونه يافته بود استجه و مرشانه [ 1 ] را نيز در اختيار داشت و مورور [ 2 ] و اركش [ 3 ] از آن
هامش
[ ( 1 ) ] متن : مروز
[ ( 2 ) ] متن : نموز
[ ( 3 ) ] متن : رواركش .