سال ميرانيد سپس او را زنده كرد و گفت چه مقدار درنگ كردى گفت روزى يا بهرى از روز در اينجا درنگ كردم خطاب شد بلكه صد سال درنگ كردى نظر كن بخوراكى و آشاميدنى خود كه متغير نشده و بنگر بخر خود تا اينكه تو را نشانهء براى مردم قرار دهيم ، نظر كن باستخوانهاى او كه چگونه از زمين برداريم و بر يكديگر نشانيم و گوشت بر آنها پوشانيم پس چون اين را بعيان ديد گفت دانستم كه خدا بر همه چيز قادر است ) .
در خبر از حضرت صادق « ع » روايت شده كه اين قصه راجع بعزير نبى است و از حضرت باقر « ع » وارد شده كه راجع بارمياء نبى است و ممكن است هر دو يكى باشد .
3 -
وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ »
« 1 » ( و ياد كنيد اى بنى اسرائيل زمانى را كه گفتيد اى موسى ما به تو ايمان نياوريم مگر اينكه خدا را آشكارا ببينم پس صاعقه شما را گرفت و حال آنكه مىنگريديد ، سپس خداوند شما را پس از مرگتان زنده كرد تا مگر شاكر شويد ) .
4 -
وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِيَّايَ أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا
الآية » « 2 » ( و برگزيد موسى از قوم هفتاد مرد را براى وعدهگاه ما پس چون آنان را صاعقه فرو گرفت گفت پروردگار من اگر ميخواستى ايشان را و مرا از اين پيش هلاك ميكردى آيا هلاك ميكنى ما را بواسطه آنچه بىخردان از ما ميكنند ، تا آخر آيه ) اين دو آيه راجع به آن هفتاد نفر از قوم موسى است كه با آن حضرت بميقات پروردگار رفتند و وقتى كلام پروردگار را شنيدند گفتند ما باور نميكنيم
هامش
( 1 ) سوره بقره آيه 52
( 2 ) سوره اعراف آيه 154