و راه قويم و ذكر حكيم و وجه كريم و نور قديم و اهل شرافت و تقديم و تفضيل و تعظيم و جانشينان نبى كريم و خبرهاى خداى رؤف رحيم و امينان خداى على عظيمند
« ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ »
« 1 » ( ذريهء كه بعضى از آنها از بعضى ديگرند و خدا شنونده و داناست ) .
بزرگان با عظمت و راههاى محكم و متقنند ، هر كه آنها را شناخت و دستورشان را فرا گرفت از آنهاست ، چنانچه خداوند در كلام خود اشاره فرمود :
« فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي »
« 2 » .
آنان را از نور عظمت خود آفريد و ولايت امور مملكت خود را به آنان تفويض فرمود اينان سر مخزون خدا و اولياء مقرب او و امر خدا ميانه كاف و نون بلكه خود كاف و نونند ( يعنى كلمه « كن » ) به خدا دعوت مىكنند و بامر او عمل مينمايند ، علم انبياء در جنب علم آنان و سر اوصياء در جنب سرشان و عزت اولياء در جنب عزت ايشان مانند قطرهء در دريا و ذرهاى در صحراست .
آسمان و زمين نزد امام چون كف دست ظاهرش از باطنش مكشوف و خوبش از بدش معلوم و تر آن از خشكش هويداست ، زيرا خداوند علم گذشته و آينده را به پيغمبرش تعليم فرمود و اين سر محفوظ را اولياء با اصل ( ائمه هدى ) بميراث بردند و هر كه انكار اين معنى كند شقى و بد عاقبت و رانده درگاه خداوند است ، خداوند و لعنت كنندگان او را لعنت كنند .
چگونه خدا اطاعت كسى را واجب مىكند كه از ملكوت آسمانها و زمين بىاطلاع است بدرستى كه سخنان و كلمات از آل محمد به هفتاد وجه بازگشت مىكند و آنچه در آيات ذكر حكيم و كتاب كريم و كلام قديم از عين و وجه و يد و
هامش
( 1 ) سوره آل عمران آيه 30
( 2 ) سورة ابراهيم آيه 39