طاعت او فريضه حيات و ذخيره بعد از ممات است .
امام سبب عزت مؤمنان و شفاعت گناهكاران و نجات محبان و رستگارى پيروان است .
امامت رأس اسلام و كمال ايمان و معرفت حدود و احكام و سنتهاى حلال از حرام است ، پس به اين مرتبه نائل نشود مگر آن كسى كه خدا او را اختيار نمايد و مقدم و والى و حاكم قرار دهد ، ولايت باعث حفظ ثغور و تدبير امور و تعداد ايام و شهور است « 1 » .
امام آب گواراى تشنهكامان و دليل راه هدايت و ايمان است .
امام بر غيبت و نهان آگاه و پاك و مبراى از گناه است ، امام خورشيد طالعى است كه بانوار هدايتش بندگان را روشن سازد و دست كسى بمقام او نرسد و چشمى او را درك نكند و به همين خداى متعال در كلام خود اشاره فرموده
« وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ »
( عزت براى خدا و پيغمبر او و مؤمنين است ) مؤمنين على عليه السّلام و عترت اوست ، پس عزت از براى نبى و عترت است و اين دو ، تا آخر روزگار از هم جدا نشوند .
اينان رأس دائره ايمان و قطب عالم وجود و آسمان جود و شرف موجود و نور خورشيد و ماه شرافت و ريشه مجد و عزت و ابتداء و مبناء و حقيقت آنند .
امام چراغ نور دهنده و راه سلوككننده و آب ريزنده و درياى موجزننده و بدر تابنده است ، مقصديست طريقش نمايان ، و دليلى است جهت نجات از هلاكتهاى پنهان .
امام غدير پرآب و ابر بارنده و باران با دوام و بدر كامل و دليل فاضل و آسمان سايهانداز و نعمت خالى از بلاء است ، و دريائى است كه هرگز خشك
هامش
( 1 ) شايد مراد از ايام و شهور ، ايام اللّه در آيه شريفه« وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ »( سوره ابراهيم آيه 5 ) و شهور در آيه شريفه« إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ »( سوره توبه آيه 36 ) باشد كه تأويل بخاندان عصمت و طهارت شده است .